Widzenie szatana przez papieża Leona XIII.Czas się skończył.Nie lękajcie się.


 Widzenie szatana przez papieża Leona XIII

 

Wielu spośród nas przypomina sobie, że przed reformą liturgiczną, dokonaną przez Sobór Watykański II, kapłan i wierni klękali po zakończeniu Mszy świętej, aby odmówić modlitwę do Matki Najświętszej i św. Michała Archanioła. Przytaczam jej słowa, ponieważ jest to piękna modlitwa, którqąwszyscy mogą odmawiać z wielkim pożytkiem dla siebie: Święty Michale Archaniele broń nas w walce. Przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź nam obroną. Niech Bóg go poskromi, pokornie prosimy,Ty, Książe wojska niebieskiego, szatana i inne złe duchy, które na zgubę dusz krążą po świecie, mocą Bożą strąć do piekła. Amen. Jak powstała ta modlitwa? Przytaczam to, co ogłosił przegląd „Ephemerides Liturgicae” z 1955 roku, str. 58-59. Ojciec Domenico Pechenino tak tam pisze: Nie pamiętam dokładnie roku. Pewnego poranka wielki papież Leon Xlll zakończył Mszę świętą uczestniczył w innej, odprawiając dziękczynienie, jak to zawsze miał zwyczaj czynić. W pewnej chwili zauważono, że energicznie podniósł głowę, a następnie utkwił swój wzrok w czymś, co się unosiło 35

 

nad głową kapłana odprawiającego Mszę świętą. (Leon XIII) wpatrywał się niewzruszenie, bez mrugnięcia okiem, ale z uczuciem przerażenia i zdziwienia, mieniąc się na twarzy. Coś dziwnego, coś nadzwyczajnego działo się z nim. Wreszcie, jakby przychodząc do siebie, dał lekkim, ale energicznym uderzeniem dłoni znak, wstał i udał się do swego prywatnego gabinetu. Na pytanie zadane przyciszonym głosem: „Czy Ojciec Święty czuje się dobrze? Może czegoś potrzebuje?”, odpowiedział: „Nic, nic”. Po upływie pół godziny kazał przywołać Sekretarza Kongregacji Rytów, dał mu zapisany arkusz papieru i polecił wydrukować go oraz przesłać do wszystkich w świecie biskupów, ordynariuszy diecezji. Co on zawierał? Treść modlitwy, którą odmawiamy razem z ludem po zakończeniu Mszy świętej, z prośbą skierowaną do Maryi i gorącym wołaniem do Księcia wojska niebieskiego, błagając, aby Bóg strącil szatana do piekła. W piśmie polecono także, aby tę modlitwę odmawiano na klęczkach. O tym wydarzeniu pisał także dziennik „La settimana del clero”, z 30 marca 1947 roku, ale bez podania źródeł, skąd pochodziły przekazane wiadomości. Zadziwia nas niezwykły sposób, w jaki polecono odmawiać modlitwę rozesłaną do biskupów ordynariuszy w 1886 r . Potwierdzeniem tego, o czym napisał o.Pechenino, jest wiarygodne świadectwo kardynała Nasalli Rocca, który w swoim liście pasterskim na wielki post, ogłoszonym w Bolonii w 1946 roku napisał: Leon XIII ułożył osobiście tę modlitwę. Zdanie o złych duchach, które na zgubę dusz ludzkich krążą po tym świecie, ma swoje uzasadnienie historyczne, o czym kilka razy opowiadał nam jego osobisty sekretarz, ks. Rinaldo Angeli. Leon XIII miał rzeczywiście widzenie duchów piekielnych, które gromadziły się nad Wiecznym Miastem 36

 

[Rzymem]. Z jego osobistego doświadczenia pochodzi modlitwa, którą polecił odmawiać w całym Kościele. Modlitwę tą odmawiał on sam głosem drzącym i silnym: słyszeliśmy ją tyle razy w Bazylice Watykańskiej. Oprócz tej modlitwy, Leon XIII, ułożył także treść specjalnego egzorcyzmu, zawartego w Rytuale Rzymskim (wydanie z 1954 roku, rozdz. III, str. 863 nn.). Polecił, aby go odmawiali biskupi i kapłani w swoich diecezjach i parafiach. Egzorcyzm ten odmawiał także on sam bardzo często w ciągu dnia. Warto także zwrócić uwagę na inny fakt, który jeszcze bardziej podkreśla znaczenie tych modlitw, odmawianych po każdej Mszy świętej. Papież Pius XI pragnął, aby w czasie ich odmawiania pamiętano w szczególny sposób o Rosji. W swoim przemówieniu z 30 czerwca 1930 roku papież Pius XI, po przypomnieniu potrzeby modlitwy za Rosję, do której zachęcał także wszystkich wiernych z okazji święta patriarchy św. Józefa (19 rnarca 1930 roku) i po nawiązaniu do prześladowania religijnego w Rosji, powiedział: Aby wszyscy mogli bez trudu i niewygody uczestniczyć w tej świętej krucjacie, zarządzamy, by te modlitwy, które nasz poprzednik, błogosławiony Leon XIII, polecił odmawiać kapłanom i wiernym po Mszy świętej, odmawiano właśnie w tej szczególnej intencji, to znaczy za Rosję.

 

Niech przeto biskupi, duchowieństwo diecezjalne i zakonne postarają się powiadomić o tym swój lud i wszystkich uczestniczących w Świętej Ofierze, niech często o tym przypominają („Civilta Cattolica’., 1930, tom III).

 

Jak z tego wynika, papieże mieli jasną świadomość przerażającej obecności szatana, a intencja dołączona przez Piusa XI dotyczyła ośrodka błędnych nauk, które w naszym wieku zatruwają życie nie tylko narodów, ale 

 

także samych teologów. W późniejszym czasie nie przestrzegano zarządzeń Piusa XI. Stało się to z winy osób, którym zostały powierzone. Z całą pewnością zbiegły się one z cudownymi wydarzeniami, które Bóg dał poznać ludzkości przez objawienia w Fatimie, chociaż były od nich niezależne, ponieważ Fatima nie była jeszcze wtedy znana w świecie.

http://lublin.republika.pl/egzorcysta4.html

 

Słowo prof. G. Turowskiego o ścieraniu się Dobra i Zła

 

W oczekiwaniu na „czas oczyszczenia”

Niezwykłe wydarzenie miało miejsce w dniu 13 października 1884 roku, kiedy po zakończonym odprawianiu Mszy św. w prywatnej kaplicy papieskiej Ojciec Święty Leon XIII nagle doznał wizji ekstatycznej. Jak opisuje Padre Domenico Pechemino, Papież zatrzymał się u stóp ołtarza, jakby znieruchomiał. Był bardzo zmieniony na twarzy.

Zapytany później opowiedział, że w tej wizji usłyszał głos, jakby rozmowę Szatana z Chrystusem, wydobywający się z jednej strony Tabernaculum. Był to charczący i nieprzyjemny głos diabła, z drugiej zaś strony Sanctissimum słyszał miły i łagodny głos Chrystusa.

Prowadzona rozmowa w swej treści sprowadzała się do następującej propozycji Szatana

 

 

<Mogę zniszczyć Twój Kościół>,

na co Jezus powiedział

<Spróbuj tego dokonać>.

Szatan w odpowiedzi:

<potrzebuję na to czasu. Wybieram wiek XX, potrzebuję na to 70, a może 100 lat.>

Pan Jezus wyraził zgodę na tę próbę, by trwała sto lat, i mówił:

< Dam swoim wiernym siłę i moc do wytrwania>.

( Zdarzenie w przytoczonej rozmowie, usłyszanej przez Leona XIII opisywane są także nieco w odmienny sposób, lecz w identycznej treści).

Po ustaniu rozmowy Ojciec Święty Leon XIII pospiesznie, bez rozbierania się w zakrystii z szat liturgicznych, udał się do swego prywatnego gabinetu i osobiście ułożył następującą modlitwę do św. Michała Archanioła:

Święty Michale Archaniele broń nas w walce.

Przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha

bądź naszą obroną.

Niech mu rozkaże Bóg pokornie prosimy,

a Ty, Książe wojska niebieskiego,

szatana i inne duchy złe,

które na zgubę dusz

krążą po świecie

mocą Bożą strąć do piekła.

Amen.

Potem Papież kazał przywołać sekretarza Kongregacji Rytów. Polecił mu, by wydrukował i przesłał tekst tej modlitwy do wszystkich biskupów diecezjalnych w świecie. Nakazał jej odmawianie w całym Kościele, po wsze czasy, po każdej cichej Mszy świętej wraz z modlitwą do Matki Bożej. Wszystkim zaś, którzy odmówią te modlitwy, udzielił odpustu. Ponadto Ojciec Święty Leon XIII napisał specjalny egzorcyzm, zawarty w Pontifikale rzymskim z zaleceniem odmawiania go przez biskupów i kapłanów. Usłyszana rozmowa Szatana z Chrystusem już w 6 roku Wielkiego Pontyfikatu Leona XIII, trwającego przez 25 lat, zwróciła szczególną uwagę Papieża na potrzeby Kościoła, na jego obronę przed siłami szatańskimi. Z historii tego pontyfikatu wiemy, że Leon XIII potępił masonerię, socjalizm, komunizm i nihilizm oraz ich struktury, jako formy zorganizowanego grzechu.

Z perspektywy historii XX wieku wyraźnie uwidaczniają się działania szatańskie, które doprowadziły do wybuchu dwóch wojen światowych, wielkich zniszczeń dziedzictwa kulturowego i obyczajowego wraz z bestialskim upodleniem ludzi i unicestwienia milionów istnień ludzkich. To, co wydarzyło się w dwudziestym wieku, stanowi niezatarty rys tego stulecia. Na szczególne podkreślenie zasługuje panowanie totalitaryzmów w Niemczech i w Rosji, obfitujących w ludobójstwo chrześcijan i całych narodów, a także ustanowienie po pierwszej wojnie światowej Ligi Narodów, jako wstępnego kroku do utworzenia „Federacji świata” oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych po drugiej wojnie. W kolejnych latach powołano takie organizacje jak: Klub Bilderberg, Komisja Trójstronna, Bank Światowy, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, itp. „Ojciec chrzestny” wspólnie z rodziną demonicznych sił swe poczynania skoncentrował przede wszystkim na niszczeniu Kościoła Chrystusowego na całym świecie, unicestwianiu Jego kapłanów i świątyń, a także Dekalogu, prawa naturalnego i rodziny. Dotyczy to również prawosławia na ziemiach Rosji i podbitych przez bolszewików krajów przed i po drugiej wojnie światowej. Nie sięgając do odległej przeszłości, jakim było niszczenie fizyczne Kościoła i jego prześladowanie w naszej Ojczyźnie przez oba totalitaryzmy, będące dziełem tego samego „twórcy zła”, wystarczy przyjrzeć się czasom nam współczesnym, na przykład <obalaniu socjalizmu> w naszym kraju. Po proroczych słowach Ojca Świętego Jana Pawła II na Placu Niepodległości w Warszawie w 1979 r., naród z entuzjazmem podjął próbę odzyskania należnej mu wolności. Okazało się jednak, że naczelną dewizą do końca sił ukrytych pod „Solidarnością” była zasada: ani katolicyzmu – ani patriotyzmu. Dezawuowanie tożsamości narodowej po dziś dzień jest lansowane przez te same siły w naszym kraju. Przejawia się to w ośmieszaniu wierności nadrzędnym wartościom i ideom: religii, narodu, tradycji, kultury i państwa. W miejsce cywilizacji łacińskiej i narodu wprowadza się planową ateizację, degradację oświaty i rodziny, nowy styl życia, oraz sztuczne pojęcie Europejczyka i propagowanie epoki globalizmu kosmopolitycznego. Ks. Karol kard. Wojtyła, będąc w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej w 1976 r., wypowiedział znane już powszechnie stwierdzenia na temat sytuacji ideowej Kościoła i świata:
…Stoimy dziś w obliczu największej konfrontacji, jaką kiedykolwiek przeżywała ludzkość. Nie przypuszczam, by szerokie kręgi społeczeństwa amerykańskiego ani najszersze kręgi wspólnot chrześcijańskich zdawały sobie z tego w pełni sprawę. Stoimy w obliczu ostatecznej konfrontacji między Kościołem a anty-Kościołem, Prawdą a anty-Prawdą, Ewangelią a jej zaprzeczeniem. Ta konfrontacja została wpisana w plany Boskiej Opatrzności; jest to czas próby, w który musi wejść cały Kościół, a polski w szczególności. Jest to próba nie tylko naszego narodu i Kościoła. Jest to w pewnym sensie test na dwu tysiącletnią kulturę i cywilizację chrześcijańską, ze wszystkimi jej konsekwencjami:

Ludzką godnością, Prawami osoby, Prawami społeczeństw i narodów…

Niektórzy znawcy kręgów <zorganizowanego grzechu>, jak mawiał Sługa Boży Jan Paweł, uważają, że w strukturach tych można dopatrzyć się <lucyferycznej potęgi>, owocującej przez lata XX i XXI wieku w różnych jej formach. Na uwagę zasługuje totalitarny sekularyzm, który Ojciec Święty Benedykt XVI określa mianem <dyktatury relatywizmu>. Postępujące odsuwanie Boga transcendentnego i świętego z publicznej i prywatnej przestrzeni życia ludzi prowadzi do desakralizacji „wnętrza człowieka”. Działanie tych demonicznych sił doprowadziło w świecie także do upowszechnienia stylu życia „jakby Boga nie było”. Wydawać by się mogło, że współczesne ZŁO, nazywane <totalitaryzmem świeckości> już odniosło w pełni swe zwycięstwo, a wolnomyśliciele na czele z szeroko
pojętym „Ojcem chrzestnym” w zorganizowanych strukturach opanują świat, i będzie można wkrótce ogłosić <światowy rząd>. Zaplanowano datę ogłoszenia <światowego rządu> w trzechsetną rocznicę powstania pierwszej loży masońskiej, czyli w 2017 roku.
Czyżby zapowiedziane zniszczenie Kościoła w usłyszanej przez Papieża Leona XIII rozmowie się spełniło ? Mimo różnych oznak, np. takich jak anulowanie decyzją II Soboru Watykańskiego odmawianie modlitwy Papieża Leona XIII do św. Michała Archanioła przez kapłanów i wiernych na kolanach, a także wprowadzenie niektórych zmian w liturgii Kościoła w świadomości prostego ludu pozostaje żywa wiara, i ona jest nadzieją Kościoła.
W dialogu z szatanem Chrystus zapowiedział udzielenia swych Łask wiernym, aby mogli przetrzymać działania diabelskie. W Portugalii, gdzie miała powstać stolica ateizmu, objawia się w 1917 roku w Fatimie Matka Najświętsza. Zaleca dzieciom Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi odmawianie różańca świętego, post i umartwienia, a także modlitwy za Kościół i Ojca Świętego. Orędzie fatimskie współcześnie ponownie odczytał Jan Paweł II. Zamach na Jego życie w dniu 13 maja 1981 r., w rocznicę objawień Matki Bożej w Cova da Iria (dzisiejszej Fatimie), to właśnie dany Mu „znak” Bożej Opatrzności. W pontyfikacie Jana Pawła II rozpoczął się szczególny szlak fatimski, związany z ofiarowaniem siebie za ludzkość i za świat, za świat naszych czasów w zjednoczeniu z samym Chrystusem (Akt Zawierzenia, 25 marca 1984 r. w Rzymie), z ogłoszeniem w 2000 roku Jubileuszowym Trzeciej tajemnicy Orędzia fatimskiego, beatyfikacją Franciszka i Hiacynty, dzieci uczestniczących w objawieniach maryjnych w Cova da Iria.
W swym Pontyfikacie Jan Paweł II , jak gdyby realizując obietnicę Chrystusa w wizji Leona XIII < Dam swoim wiernym siłę i moc do wytrwania>, ogłosił w Kościele powszechnym Jubileusz 1950-lecia Odkupienia (25. III. 1983-22. IV. 1984); Rok Maryjny (7. VI. 1987-15. VIII. 1988); Rok Rodziny (26. XII. 1993-30. XII. 1994); Rok Różańca (X. 2002 – X. 2003) oraz Rok Eucharystii (X. 2004 – X. 2005). Szczególnie zwrócił uwagę w swym Magisterium na Boże Miłosierdzie, ogłaszając w 1980 r. w trzecim roku Pontyfikatu encyklikę o Bożym Miłosierdziu Dives in Misericordia, następnie wyniósł na Ołtarze św. Siostrę Faustynę, Apostołkę Bożego Miłosierdzia, ustanawiając święto Bożego Miłosierdzia obchodzone w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Co zatem pozostało wierzącym w Chrystusa, w Jego zbawczą moc i ostateczne zwycięstwo nad szatanem? Oczekiwać na „czas oczyszczenia” z panowania w świecie szatana z swymi strukturami oraz wtrącenie króla ciemności wraz ze swoimi zwolennikami w wiekuiste otchłanie piekła – jak zapowiedziała Matka Boża w dniu 19 września 1984 r. Melanii Calvat w La Salette. Z przekazu wiemy, kiedy miała miejsce rozmowa szatana z Chrystusem, natomiast nie wiemy, od kiedy należy liczyć 100 lat panowania sił ciemności. Czas u Pana Boga ma inną przestrzeń i dlatego ufni w Jego Wszechmoc okazujmy swą bezgraniczną nadzieję. Pokładać w Bogu nadzieję, to współpracować z Jego Łaską. W tym wielkim zmaganiu Zła z Chrystusowym Kościołem, jakiego jesteśmy teraz świadkami. Prześladowanie chrześcijan w świecie, szczególnie w Azji i Afryce, gdzie wzrasta liczba uczniów Chrystusa, bezwzględna walka z Krzyżem i wszelkimi symbolami wiary, instytucjonalne propagowanie dewiacji wymaga od nas wyznania naszej wiary. Tak, jak to czynią rzesze współczesnych męczenników, obrońcy prawa Boskiego i naturalnego. To ich postawa jest tym znakiem nadchodzącego Dnia Oczyszczenia, a każdy z nas musi być dla innych światłem nadziei pokładanej w Panu.

http://kontakt24.tvn24.pl/artykul,przepowiednia-dla-polski,238082.html

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.