Załamanie tarczy jądrowej Rosji.. Крах ядерного щита России.


Rogozin obiecuje nowe rakiety.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii imperium zła. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

9 odpowiedzi na „Załamanie tarczy jądrowej Rosji.. Крах ядерного щита России.

  1. zenobiusz pisze:

    Lubię to

  2. zenobiusz pisze:

    http://pora-valit.livejournal.com/4768745.html

    Załamanie tarczy jądrowej.
    revan_1 napisał w pora_valit
    15 lutego, 21:47
    Putin podpisał umowę na zniszczenie najlepszych rakiet jądrowych na świecie „Voivod” (SS-20, SS-18) i „Skalpel” zastępując je bzdury jak „Topol-M”, że wyniki gorsze niż RS-20 do 125 razy!

    RS-20 miał 10 głowic jądrowych +40 jednostek – fałszywe cele dla wroga, moc 1200 Hiroszimie. Przezwyciężyć każdy system obrony antyrakietowej. Potężna broń powstrzymywania. RS-20 o masie 210 ton uruchamia błyskawiczne i topoli. „Ma tylko jeden słaby blok

    A” ojcowie „dowódców regularnie wykonywane zlecenia karnej do niszczenia pocisków nuklearnych, Putin nakazał Supreme Commander – Outlaw №1 Więcej EBN. – Jelcyna, który przyznawany Putin podpisał traktat z USA pod zamówienie B’nai B’rith w której zniszczone 20000 rosyjskiej broni nuklearnej i vysokoobagoschenny uranu są zbierane w całym kraju przez 50 lat, w sumie 500 ton, został wywieziony do Stanów Zjednoczonych w cenie 3000 razy niższe niż wartość nominalna i kosztem Rosji. do 2005 roku rakieta, wszystkie pociągi zostały zniszczone!

    15 kwietnia 2011 roku ogłoszono, że rosyjski dekret prezydencki w sprawie zamknięcia ostatniego Zheleznogorsk roślinę do produkcji plutonu do celów militarnych. Więc, wypełnienie jądrowej dla rosyjskich rakiet nie są już produkowane, jaki jest plan, aby wyposażyć rosyjskich głowic? Prawdopodobnie, fajerwerki …

    Chcę wnieść tu ciekawy wywiad słynnego rakieta, doktor nauk technicznych Jurij Savelyev „Savraske”, poświęcony porozumieniu Miedwiediew-Obama na temat rozbrojenia nuklearnego.

    Kilka lat temu, przemawiając w Dumie, akademik Alferov wyrażone w tym sensie, że teraz nie może zbudować bombę atomową. I całkowicie zgadzam się z nim.

    Bo to nie tylko w materiałach wybuchowych jądrowych – pluton, ale również utracone technologię tworzenia ładunek nuklearny. I nie ma w rzeczywistości najtrudniejsze sprawy związane z jego powłoki, elektroniczny układ wybuchowych. Ale w naszym kraju nie jest już w ogóle do wytwarzania materiałów kompozytowych. I to nie tylko moja opinia, napisał o tym w liście do Dumy Państwowej Siergiej Iwanow, kiedy służył jako minister Obrony.

    Aby ocenić słoną 2, chcesz sobie przypomnieć, co posiadał stronom w chwili upadku Związku Radzieckiego. Take 1987. W tym czasie Związek Radziecki ma 30 tysięcy głowic nuklearnych, w Stanach Zjednoczonych, było 25 tys. Jednocześnie w każdym tygodniu, a Stany Zjednoczone i Związek Radziecki produkowane przez 16 głowic jądrowych, a proces „yaderizatsii” zagrożone stać się nieodwracalne.

    W związku z tym, żaden z ekspertów nie ma wątpliwości, że rozbrojenie jest konieczne. Pytanie jest tylko jedno – co? Na równi z całości lub skumulowanej korzyść jednej ze stron? Że ten punkt widzenia, i to należy brać pod uwagę cały proces rozbrojenia, a także ostatnią SALT-2.

    Tak więc, na początku lat 90. w ZSRR to był taki arsenał jądrowy konfiguracji. Udział strategicznych sił jądrowych (SNF) stanowiły 10,271 opłatą (tzw „triady jądrowej”: pociskami balistycznymi, lądu i morza na bazie i ciężkich bombowców z bronią jądrową na pokładzie).

    Stany Zjednoczone w swoich strategicznych sił jądrowych miały 10,563 głowic nuklearnych. Mamy tu do czynienia z Amerykanami był prawie pełny parzystości liczby zarzutów.

    Jednak konfiguracja „triady jądrowej” My i Amerykanie byli bardzo różnią się od siebie. W Związku Radzieckim nacisk został położony na ciężkich pocisków balistycznych – miało to miejsce w 1398 i 6612 są prowadzone głowic nuklearnych. A Stany Zjednoczone miały nośniki 1000, wyposażonych w 2450 głowic nuklearnych. Tutaj mieliśmy wyraźną przewagę.

    Jednak w pozostałych dwóch częściach „triady nuklearnej” zdominowanego przez Amerykanów. Nasz atomowy okręt podwodny przenoszenia 940 rakiet wyposażonych w 2804 głowic nuklearnych. A Amerykanie mają ich flota podwodna miała 5.760 głowic nuklearnych. Odznaka Submarine – podstawą amerykańskiej elektrowni jądrowej.

    Wreszcie, w odniesieniu do ciężkich bombowców – tu w tyle za Amerykanami 3 razy. Nasze carry 162 rakiet z głowicami nuklearnymi. 855 A amerykańskie bombowce miał na pokładzie 574 rakiet i 2.353 głowic nuklearnych. Ale w ogóle, ze względu na nasze zalety w ciężkich pocisków balistycznych utrzymujemy równowagę jądrową.

    Tutaj, na tym poziomie, nasz kraj zaczął się zmniejszyć ich arsenałów jądrowych. Ale kraj jest logika tych cięć. Od nas zażądał zniszczenia ciężkich pocisków balistycznych, które przekroczyły Amerykanów, a jednocześnie zaoferowano nam „, aby zakończyć budowę” brakującego naszych okrętów podwodnych i ciężkie bombowce, aby dogonić USA w ogólnej liczbie głowic jądrowych planowanych przez następnego traktatu.

    A wszystko to dzieje się na tle kształcie pogromu dokonanego przez naszego wojskowa, – prywatyzacji, restrukturyzacji i inne przysmaki gospodarki rynkowej. A im bardziej osłabiła nasz kraj, tym bardziej niekorzystne i nierówne traktaty nałożone na nas.

    Rakiety, podobnie jak ludzie, mają właściwości starzenia. Krótko mówiąc, wszystko, co mieliśmy – prawie wszystkie splyl. Ale to nie ma możliwości splyl radzieckich atomowych, a następnie całkowicie zniknęły z eksploatacji w 2015 r.

    Fakt, że życie roślin międzykontynentalnych pocisków balistycznych, ustawiony na służbie bojowej, to 10-12 lat. Zasadniczo, co niezbędne naprawy, okres ten może być przedłużony, nie więcej niż 2 razy. Nigdy nie otrzymaliśmy nasz słynny MS-20 ( „Szatan”), dopóki mieliśmy umowę z BC „Southern” w Dniepropietrowsku.

    Związek Radziecki, jak powiedziałem, na okrętach podwodnych miała 940 rakiet i 2350 głowic nuklearnych. Ale program uzbrojenie państwa przewiduje, że do 2015 roku powinniśmy być w użytku tylko 4 atomowy okręt podwodny projektu 955 – jest w najlepszym razie tylko 60 pocisków.

    W międzyczasie, to jednak zbudowany tylko jeden „Jurij Dołgorukij”. On może posiadać na pokładzie 12 „Buława” pocisku. Tylko jeden problem – test „Buława” traf chciał zawieść. Podmorski pocisków bez mało użyteczne.

    Mamy pociski morskie mają sytuacja jest po prostu absurdalne. Ostatnio testy zostały zmodernizowane P-29RMU rakiet balistycznych ( „Sineva”) z 10 głowic jądrowych w głowie. To jest dosłownie rakieta na jednej entuzjazmu, bez funduszy rządowych i pomocy ze strony państwa utworzonego projektanci naukowcy cb „MIAS” za co są głęboki ukłon.

    Ale po połowie. Choć naukowcy stworzyli doskonały Polityka rakiety postanowił umieścić na złomowanie atomowych okrętów podwodnych „Delta-4”, 677 projektów, dla których pocisk właściwie znaczy.

    Więc teraz mamy sytuację jak w domu wariatów przed rund Rano: budowanie okrętów podwodnych typu „Jurij Dołgorukij”, dla których nie ma żadnych pocisków i rakiet na morze mają własnych „Sineva”, dla których nie ma okręt podwodny.

    Ale będziemy nadal polegać na Bogu (i co jeszcze?) I zakładamy, że „Buława” nadal latać. Następnie (jak mamy nadzieję), wejdzie do eksploatacji kolejne 3 okrętów podwodnych projektu 955 (która wciąż nie jest w zasięgu wzroku), każdy z 16 rakietami na pokładzie. W sumie więc, będziemy mieli 60 pocisków na czterech atomowych okrętów podwodnych.

    Tak więc, wszystkie uzbrojone i grunty i marynarki rakiet oraz siły nuklearne 2015 będziemy uzbrojeni absolutnie 232 rakiet, które mogą dostarczyć do miejsca przeznaczenia 232 głowic nuklearnych.

    Jak dla komponentów lotniczych z „triady nuklearnej”, traktat SALT-2, pilnie potrzebujemy zbudować i oddany do eksploatacji 50 ciężkich bombowców strategicznych, aby nadążyć z Amerykanami. I nawet nie chce, aby omówić temat „Czy będą w stanie zbudować do 2015 roku” – specjalistów jest oczywiste, że jest to nierealne: samoloty wojskowe zniszczone i nie dobre życie, jesteśmy teraz leci w paradach 40-letni weteran radzieckiej zbudowany. Tak, i żadnej roli w bilansie jądrowej naszych bombowców nie grałem – nie mamy bazy lotnicze bliskie do Stanów Zjednoczonych.

    To pozostawia 232 nośników, każdy z 1 głowicą jądrową. To wszystko, co mamy w 2015 roku. Są to oficjalne dane Programu Uzbrojenia państwowe.

    Solą-2 traktat powinien mamy 700 pojazdów dostawczych i 1550 głowic jądrowych, które nie nadąża za Amerykanów. Dzięki temu program zbrojeń państwowe powinny zostać zwiększone kilka razy (!) Ponad dziesięciokrotnie. Oznacza to, że rosyjska więźniem SALT-2 – nie jest to „ograniczenie” broni strategicznych, lecz wręcz przeciwnie – program „przezbrojenie” i budowy naszych sił strategicznych, który jest nie do zniesienia obciążenie dla naszych kompletnie spifflicate MIC reform.

    W rzeczywistości Amerykanie według Traktatu wyciągnąć nasz kraj do nowego wyścigu zbrojeń, z tą tylko różnicą, że jeśli w 80 lat biegliśmy wzdłuż ścieżki obok przemian oddychania siebie w głowie, teraz zmierzyć wszystkie nowe kręgi w wyścigu zbrojeń będzie sam Rosja. A Amerykanie są komfortowo siedząc na trybunach, będą chichotać, patrząc zmęczony ze zmęczenia rosyjskiego biegacza.

    W swoich licznych wystąpieniach w gazecie „Rosja Sowiecka” już podane obliczenia, według której szczegółowe amerykańskiego systemu krajowego obrony przeciwrakietowej (NMD) system jest po prostu w stanie przechwycić jest w przybliżeniu liczbę pocisków wroga: 80% zostanie znokautowany miejsca na wzrost, podczas gdy 19% będzie uderzył w wysokościach trans-atmosferycznych. A potem, tylko 2-3 głowice mógł dotrzeć do Stanów Zjednoczonych, a nie będą one spełniać wszystkie dostępne siły rakiet przechwytujących i prawie na pewno zestrzelony.

    I przez jakiś niewytłumaczalny prawami Państwowego Programu Uzbrojenia prowadzi nas właśnie tej kwoty – 2015 będziemy mieli coś rzędu 200 pocisków. Zatem, sen staje się prawdą niebieską amerykańską politykę wojskową.

    Jednak zwolennicy traktatu SALT-2 twierdzą, że nie ma w tekście, jak mówi, jest klauzula, zgodnie z którą będziemy się z umowy, jeśli Amerykanie wdrożenie krajowego systemu obrony przeciwrakietowej. W rzeczywistości, to zastrzeżenie nie więcej niż fikcja. Do tego Amerykanie otwarcie powiedzieć: „I co z tego? Przerażona Jeż naga profil! Wyjdźcie z Traktatem i rolki, gdzie chcesz! „.

    I to jest – „zostawić”? Oznacza to, że nasz przemysł obronny powinien być dziesięciokrotnie zwiększyć produkcję pocisków balistycznych. Ale czeka na taki cud z naszego kagańców reform MIC na śmierć – tak samo jak rekordu olimpijskiego pacjenta sportowca.

    Mogę powiedzieć tylko jedno: zamknięcie zakładu oznacza, że jesteśmy na zawsze pozbawiona możliwości stworzenia głowicę nuklearną. I korzystać z nowej rakiety już nagromadzone ładunki wydaje mi się sprawą bardzo problematyczne. Ponieważ urządzenie nie jest na swoim miejscu, Amerykanie opracowują nowe narzędzia do przechwytywania i neutralizują ładunek nuklearny na torze lotu. Tak, gotowe do ładowania należy rozpakować, wprowadzić jakiś nowy system bezpieczeństwa – ta idea jest całkowicie absurdalny. To jak nowoczesne pistolety użyć rezerw czarnego prochu pozostałych po wojnie z Napoleonem.

    Poza tym, myślę, że teraz w Rosji, a nie pozostaje w podziemiach nagromadzonych zapasów głowic jądrowych. Powrót kiedy był zastępca Dumy Państwowej, my, wraz z byłym ministrem obrony Igor Rodionov i innej dużej grupy posłów próbował uzyskać dostęp do sklepu HDM koło Czelabińska, gdzie są przechowywane zdemontowany z naszych rakiet głowic nuklearnych. Ale to rozdzielczość, nie otrzymaliśmy. Jesteśmy nie tylko dozwolone, ale również wyjaśnił, że w ramach umowy z pojemników po stronie USA, które są dostarczane do tego magazynu i wywożonych stamtąd, na ogół nie podlega jakiejkolwiek kontroli. Ale dostęp do tego magazynu jest możliwe tylko za zgodą strony amerykańskiej. W ten sposób Rosja straciła suwerenność narodową nad najważniejszym – na sklepieniu amunicji jądrowej.

    Obecna sytuacja z sił jądrowych Federacji Rosyjskiej.

    Szpilki – SS 19 – UR-100N UTTKh

    2017 do tego czasu zostaną zlikwidowane kompleks rakietowy „Stiletto”.

    UR-100N (indeks GRAU – 15A30, START kod – RS-18a, zgodnie z klasyfikacją NATO -SS-19 mod.1 Stiletto / Angielski Stiletto.) – ICBM silosy na bazie ciekłych Radzieckiego. Główny projektant rakiety – Y. Dyachenko. Główny projektant systemu sterowania – V. Ural ciężarowe. Niesie na pokładzie sześciu bloków bojowych oraz zestaw narzędzi do przezwyciężenia pocisk wroga.

    Szef dewelopera – DB-52 (c 28.02.2007 – JSC „MIC” NPO Budowy Maszyn „). System sterowania jest zaprojektowany Charków NGO „Elektropribor”. Przyjęcie w 1975 roku.

    Seryjna produkcja UR-100N UTTKh trwała do 1985 roku.

    Jest to najnowsza i najbardziej zaawansowana rodzina UR-100, wykonane KB Chelomeya. Jedną z głównych zalet UR-100N – w pełni zautomatyzowany układ prelaunch sterowania, upraszcza i skraca do wystrzelenia rakiety szkoleniowe.

    PT 2PM2 «Topol-M» – SS 27.

    2019 w tym czasie zostaną zlikwidowane kompleks rakiet „Topol”.

    ASU RVSN Główna – 15P165 (kopalnia) oraz 15P155 (mobile), START kodu RS-12m2, według klasyfikacji NATO – SS-27 Sickle / pl. Sierp) – strategiczne systemy rakietowe, opracowane w latach 1980 – 1990 na początku, na podstawie złożonego RT-2PM „Topol”.

    Trzystopniowy pocisk rakietowy na paliwo stałe 15ZH65 – pierwszy ICBM, opracowany w Rosji po upadku Związku Radzieckiego. Ograniczenie zakresu – 11 000 km. Niesie termojądrowej zdolności Warhead 550 kt.

    Zacznij Method – zaprawa do obu opcji. Marching silnik rakietowy na paliwo stałe pozwala podnieść prędkość znacznie szybciej niż w poprzednich typów pocisków z tej samej klasy, stworzony w Rosji i Związku Radzieckiego. To znacznie komplikuje jej przechwytywania obiektów obrony przeciwrakietowej w obszarze aktywnym lotu.

    Wersja silos oparte wszedł do służby w 2000 roku. W 2011 roku Ministerstwo Obrony Rosyjskiej odmówił z dalszych zakupów kompleksów rakietowych „Topol-M” na rzecz dalszego rozwoju „yars” ICBM RS-24, choć stanowi na alarmowych silosów rakiet „Topol-M” z ostatniego, szóstego pułku 60. Dywizji Rakietowej planowano zakończyć w 2012 roku.

    PC-24/27 yars SS

    36 rakiet „yars” złożona jest wdrażany obecnie w rosyjskiej części Strategicznych Sił Rakietowych.

    PC-24 „yars” (klasyfikacja NATO SS-27) – telefony i silos na bazie ICBM na paliwo stałe z wieloma głowicami. Moskiewski Instytut termiczna pod wodzą Jurija Solomonov RAS akademika. To jest modernizacja kompleksu rakietowego „Topol-M”. Charakterystyka działania nie zostały ujawnione. W dłuższej perspektywie zastąpić ICBM PC-18 i PC-20 i komponować się z „Topol-M” siły uderzeniowej bazowa RVSN.Po na początku 2014 roku istniały 36 uzbrojonych systemy rakietowe RVSN oparte telefony RS-24 „yars” z trzema walki bloki CHARAKTERYSTYKA kazhdaya.Osnovnye z ICBM „yars”.

    W 2012 roku rozpoczęto prace nad uaktualnieniem do tego zestawu Nowosybirsku i Kozielsku antyrakietowej soedineniy.24 grudnia 2013 o godzinie 11:00 czasu moskiewskiego z kosmodromu „Plesetsk” zostało przeprowadzone uruchamiania testów ICBM RS-24 „yars” silosy rakiet opartych z wieloma głowicami. Początek był udany. Bitwa pocisków uderzył celów w zakresie Kamczatka Kura.14 kwietnia 2014 10:40 MSK w kosmodromu „Plesetsk” z telefonem wyrzutni uruchomienia międzykontynentalnej rakiety balistycznej RS-24 przeprowadzono, wyposażone w wiele reentry głowicy. Rozpocznij prowadzone w celu ochrony strony złożony w Wotkińsku przeciwrakietowej (kontrola i badania szeregowych). Według oficjalnych źródeł, zadania rozpoczynające wykonywane są w całości.

    P -30 „mace”

    R-30 „Buława-30” (Urawa Navy indeks – 3M30, START kodu – RSM-56 według klasyfikacji NATO – SS-NX-30 „Buława-M”, „Buława-47”) – paliwo stałe pocisk balistyczny kompleks D-30 mają być umieszczone na projekcie podwodna łódź 955.Schitaetsya, instalacja nowego systemu rakietowego dla projektu Parbo 955 „Borey” i 941 „Shark” przywróci równowagę sił w rosyjskich pocisków nuklearnych triade.Razrabotka prowadzonych od 1998 Mos eksperci -kovskim teplotehniki.Otdelnye Institute powiedział, że projekt „Buława” nie jest udachnym.Iz 19 rozpocznie się „Buława”, osiem były bezskuteczne. Debugowanie failed „Buława” został przeciągnięty na 15 lat. To poważnie opóźniony rozwój marynarki strategicznych sił jądrowych Rosji. W związku z rozwojem „Buława” był nieuzbrojony okręt podwodny projektu 941, ponieważ zaprzestano produkcji pocisków balistycznych nie R-39U.My mają żadnej grupy okrętów podwodnych projektu 941, ani „Buława” pociski latające. Nie pocisk rakietowy to nowy projekt 955 „Borey”.

    42% start-upów „Buława” nie powiodła się.

    Sytuacja może uratować została przyjęta w 2007 roku, uzbrojony w rakiety R-29RMU-2 ( „Sineva”). Ale żadne nowe nośniki i okręty dostępne wkrótce przestanie istnieć z powodu swej starości.

    Wysłany przez: Oryginalnie lorddreadnought AT Jak Putin zniszczył tarczę nuklearną Rosji.

    Lubię to

  3. zenobiusz pisze:

    revan_1 wrote in pora_valit
    February 15th, 21:47
    Путин подписал договор по уничтожению лучших в мире ядерных ракет „Воевода” (РС-20 или SS-18) и „Скальпель” заменив их дерьмом типа „Тополь-М” которые по эффективности хуже РС-20 в 125 раз!

    РС-20 имела 10 ядерных зарядов + 40 блоков – ложных целей для врага, мощность 1.200 Хиросим. Преодолевала любую ПРО США. Могущественное оружие сдерживания. РС-20 имея вес в 210 тонн стартует молниеносно, а Тополь” имеет лишь один слабенький блок.

    А „отцы” командиры исправно исполняли преступный приказ по уничтожению ядерных ракет, приказ Верховного главнокомандующего Путина – Преступника №1. Ещё ЕБН – Ельцин, которого наградил Путин, подписал Договор с США по разнарядке Бнай-Брита по которому уничтожалось 20.000 русских ядерных зарядов а высокообагощённый уран, собранный всей страной за 50 лет, всего 500 тонн, вывозился в США по цене в 3000 раз ниже номинала и за счёт России. К 2005 году все ракетные поезда были уничтожены!

    15 апреля 2011 года было объявлено, что в России по указу президента закрывается в Железногорске последний завод по производству оружейного плутония. Значит, ядерная начинка для российских ракет уже не производится, чем же русские планируют снаряжать боеголовки? Наверно, праздничным фейерверком…

    Хочу здесь привести интересное интервью известного ракетчика, доктора технических наук Юрия Савельева «Савраске», посвященное договору Медведева-Обамы о ядерном разоружении.

    Еще несколько лет назад, выступая в Думе, академик Алфёров высказался в том смысле, что мы сейчас уже не можем создать атомную бомбу. И я с ним полностью согласен.

    Потому что дело не только в ядерной взрывчатке – плутонии, но и утеряна сама технология создания ядерного заряда. А там ведь сложнейшие вещи, связанные с его оболочкой, электронные системы подрыва. А у нас в стране сегодня вообще отсутствует производство композиционных материалов. И это не только мое мнение, об этом писал в своем письме в Госдуму С.Иванов, когда он еще занимал пост министра обороны.

    Чтобы оценить Договор ОСВ-2, требуется вспомнить, чем располагали стороны на момент распада Советского Союза. Возьмем 1987 год. На тот момент Советский Союз располагал 30 тысячами ядерных зарядов, у Соединенных Штатов их было 25 тысяч. При этом каждую неделю и США, и СССР производили по 16 ядерных зарядов, и процесс «ядеризации» грозил стать необратимым.

    Поэтому ни у кого из специалистов не вызывало сомнения, что разоружение необходимо. Вопрос только в одном – какое? На паритетных началах или со все нарастающим преимуществом одной из сторон? Вот под этим углом зрения и надо рассмотреть весь процесс разоружения, а также последний Договор ОСВ-2.

    Так вот, к началу 90-х годов у Советского Союза была такая конфигурация ядерного арсенала. На долю стратегических ядерных сил (СЯС) приходился 10 271 заряд (это так называемая «ядерная триада»: баллистические ракеты сухопутного и морского базирования, а также тяжелые бомбардировщики с ядерным оружием на борту).

    Соединенные Штаты в своих стратегических ядерных силах имели 10 563 ядерных заряда. Здесь у нас с американцами был практически полный паритет по числу зарядов.

    Однако конфигурация «ядерной триады» у нас и американцев сильно отличались друг от друга. В Советском Союзе основной упор был сделан на тяжелые баллистические ракеты – их у нас было 1398, и они несли 6612 ядерных зарядов. А Соединенные Штаты имели 1000 носителей, оснащенных 2450 ядерными зарядами. Здесь у нас был явный перевес.

    Зато по двум остальным частям «ядерной триады» преобладали американцы. Наши атомные подводные ракетоносцы несли 940 ракет-носителей, снабженных 2804 ядерными зарядами. А у американцев их подводный флот имел 5760 ядерных зарядов. Подводный флот – основа ядерной мощи США.

    И наконец что касается тяжелых бомбардировщиков – тут мы отставали от американцев в 3 раза. Наши несли 162 крылатые ракеты с 855 ядерными зарядами. А американские бомбардировщики имели на своем борту 574 ракеты и 2353 ядерных заряда. Но в целом за счет нашего преимущества по тяжелым баллистическим ракетам мы сохраняли ядерное равновесие.

    Вот от этого уровня наши страны начали сокращать свои ядерные потенциалы. Но странной была логика этих сокращений. От нас требовали уничтожения тяжелых баллистических ракет, по которым мы превосходили американцев, и одновременно нам предлагали «достраивать» недостающие у нас подводные лодки и тяжелые бомбардировщики, чтобы сравняться с американцами по общему количеству ядерных боезарядов, предусмотренных очередным Договором.

    И все это происходило на фоне форменного погрома, учиненного в нашем военно-промышленном комплексе, – приватизации, реорганизации и прочих прелестей рыночной экономики. И чем больше слабела наша страна, тем все более невыгодные и неравноправные Договоры нам навязывали.

    Ракеты, как и люди, имеют свойство стареть. Коротко говоря, все, что у нас было – почти все сплыло. А что еще не сплыло из советского ядерного потенциала, то полностью уйдет с вооружения к 2015 году.

    Дело в том, что заводской срок службы межконтинентальных баллистических ракет, поставленных на боевое дежурство, составляет 10–12 лет. В принципе, производя необходимые ремонты, этот срок можно продлить, но никак не больше, чем в 2 раза. Мы так и поступали с нашими знаменитыми РС-20 («Сатана»), пока у нас был Договор с КБ «Южное» в Днепропетровске.

    Советского Союза, как я уже говорил, на подводных лодках имелось 940 ракет и 2350 ядерных зарядов. Но Государственная программа вооружения предусматривает, что до 2015 года у нас в строю должно быть всего-навсего 4 атомных ракетоносца проекта 955 – это в лучшем случае всего 60 ракет.

    Пока же из них, правда, построен только один «Юрий Долгорукий». Он может нести на борту 12 ракет типа «Булава». Одна только беда – испытания «Булавы» как на грех заканчиваются неудачей. А от подлодки без ракет проку мало.

    У нас с морскими ракетами сложилась ситуация вообще просто абсурдная. Недавно успешно прошли испытания модернизированной баллистической ракеты Р-29РМУ («Синева») с 10 ядерными зарядами в головной части. Эту ракету буквально на одном голом энтузиазме, без всякого государственного финансирования и помощи со стороны государства создали ученые-конструкторы КБ «МИАС», за что им глубокий поклон.

    Но вот ведь в чем загвоздка. Пока ученые создавали эту отличную ракету, политики приняли решение пустить на слом атомные подлодки «Дельта-4», проект 677, для которых эта ракета собственно и предназначалась.

    Поэтому сейчас ситуация у нас, как в дурдоме перед утренним обходом: строим подлодки типа «Юрий Долгорукий», для которых пока еще нет ракет, и имеем ракету морского базирования «Синева», для которой уже нет подлодки.

    Но будем все же уповать на бога (а что нам еще остается?) и допустим, что «Булава» все-таки полетит. Тогда (будем также надеяться), в строй вступит еще 3 подлодки проекта 955 (которых пока еще нет и в помине), каждая с 16 ракетами на борту. Всего же, таким образом, у нас будет 60 ракет на четырех атомных подводных лодках.

    Таким образом, всего на вооружении и сухопутных и морских ракетно-ядерных сил к 2015 году у нас на вооружении будет ровным счетом 232 ракеты, которые смогут доставить по назначению 232 ядерных боезаряда.

    Что касается воздушной компоненты «ядерной триады», то по Договору ОСВ-2 нам требуется срочно построить и ввести в строй 50 тяжелых стратегических бомбардировщиков, чтобы не отстать от американцев. Мне даже не хочется дискутировать на тему «удастся ли их построить к 2015 году» – специалистам ясно, что это нереально: военное самолетостроение разрушено и не от хорошей жизни у нас сейчас летают на парадах 40-летние ветераны советской постройки. Да и никакой роли в ядерном балансе наши бомбардировщики не сыграли бы – у нас нет авиабаз, приближенных к территории США.

    Значит, остается 232 носителя, каждый из них с 1 ядерным боезарядом. Вот и все, чем мы будем обладать к 2015 году. Это официальные цифры Государственной программы вооружения.

    А по Договору ОСВ-2 нам надо иметь 700 носителей и 1550 ядерных боезарядов, что бы не отстать от американцев. Таким образом, Государственную программу вооружения надо увеличивать многократно(!) в десятки раз. Это означает, что для России заключенный Договор ОСВ-2 – это отнюдь не «ограничение» стратегических вооружений, а как раз наоборот – программа «довооружения» и наращивания наших стратегических сил, что является непосильным бременем для нашего вконец измордованного реформами ВПК.

    По существу американцы этим Договором втягивают нашу страну в новую гонку вооружения, с той лишь разницей, что если в 80-е годы мы бежали по дорожке рядом, попеременно дыша друг другу в затылок, то теперь отмерять все новые круги в гонке вооружения будет одна только Россия. А американцы удобно устроившись на трибунах, будут хихикать, поглядывая на изнемогающего от усталости русского бегуна.

    В своих неоднократных выступлениях в газете «Советская Россия» я уже приводил расчеты, согласно которым развернутая американцами система национальной противоракетной обороны (НПРО) как раз и способна перехватить примерно такое количество вражеских ракет: 80% будут сбиты из космоса на взлете, а 19% будут поражены в заатмосферных высотах. И значит, только 2–3 боеголовки смогут достичь территории Соединенных Штатов, а там их встретят все наличные силы ракет-перехватчиков и почти наверняка собьют.

    И по какой-то необъяснимой закономерности Государственная программа вооружения подводит нас именно к этой цифре – к 2015 году мы будем иметь что-то порядка 200 ракет. Таким образом, сбывается голубая мечта американской военной политики.

    Правда, апологеты Договора ОСВ-2 твердят, что там в тексте, дескать, есть оговорка, согласно которой мы выйдем из Договора, если американцы будут разворачивать свою систему НПРО. На самом деле эта оговорка не более чем фикция. На это нам американцы откровенно скажут: «Ну и что? Напугали ежа голым профилем! Выходите из Договора и катитесь, куда хотите!».

    Да и что такое – «выйдем»? Это означает, что наш ВПК должен в десятки раз наращивать выпуск баллистических ракет. Но ждать такого чуда от нашего замордованного реформами до полусмерти ВПК – все равно что олимпийского рекорда от больного спортсмена.

    Скажу только одно: закрытие этого завода означает, что мы навсегда лишаемся возможности создать ядерный заряд. А использовать для новых ракет уже накопленные заряды мне представляется делом весьма проблематичным. Потому что техника не стоит на месте, американцы разрабатывают новые средства перехвата и нейтрализации ядерного заряда на траектории полета. Значит, уже готовый заряд надо распаковывать, вводить какие-то новые системы защиты – эта затея совершенно нелепая. Это все равно что для современных орудий использовать запасы дымного пороха, оставшегося от войны с Наполеоном.

    К тому же я думаю, что сейчас в России и не осталось накопленного в хранилищах запаса ядерных зарядов. Еще когда я был депутатом Госдумы, мы вместе с бывшим министром обороны Игорем Родионовым и еще большой группой депутатов пытались получить доступ в хранилище ХДМ под Челябинском, где хранятся демонтированные с наших ракет ядерные заряды. Но такого разрешения мы не получили. Нас туда не только не пустили, но еще и объяснили, что по соглашению с американской стороной контейнеры, которые в это хранилище доставляются и вывозятся оттуда, вообще не подлежат никакому досмотру. А доступ в это хранилище возможен только с согласия американской стороны. Таким образом Россия потеряла национальный суверенитет над самым главным – над хранилищем своих ядерных боезапасов.

    Текущая ситуация с ядерными силами РФ.

    СТИЛЕТ – SS 19 – УР-100Н УТТХ

    2017 год к этому времени будет выведен из эксплуатации ракетный комплекс „Стилет”.

    УР-100Н (индекс ГРАУ – 15А30, код СНВ – РС-18А, по классификации НАТО -SS-19 mod.1 Stiletto / англ. Стилет) – советская жидкостная МБР шахтного базирования. Главный конструктор ракеты – Ю. Дьяченко. Главный конструктор системы управления – В. Уралов. Несёт на борту шесть боевых блоков и комплекс средств преодоления ПРО противника.

    Головной разработчик – ОКБ-52 (c 28.02.2007 – ОАО «ВПК „НПО машиностроения»). Система управления разработана харьковским НПО «Электроприбор». Принята на вооружение в 1975 году.

    Серийное производство УР-100Н УТТХ продолжалось до 1985 года.

    Это последняя и самая совершенная из семейства УР-100, созданного КБ Челомея. Одно из главных достоинств УР-100Н – полностью автоматизированная система предстартового контроля, упрощающая и сокращающая подготовку ракеты к пуску.

    РТ-2ПМ2 «ТОПОЛЬ-М» – SS 27.

    2019 год к этому времени будет выведен из эксплуатации ракетный комплекс «Тополь».

    Индекс УРВ РВСН – 15П165 (шахтный) и 15П155 (подвижный), код СНВ РС-12М2, по классификации НАТО – SS-27 Sickle / англ. Серп) – ракетный комплекс стратегического назначения, разработанный в конце 1980-х – начале 1990-х годов на базе комплекса РТ-2ПМ «Тополь».

    Трёхступенчатая, твердотопливная ракета 15Ж65 – первая МБР, разработанная в России после распада СССР. Предельная дальность – 11 000 км. Несёт один термоядерный боевой блок мощностью 550 кт.

    Метод старта — миномётный для обоих вариантов. Маршевый твёрдотопливный двигатель ракеты позволяет ей набирать скорость намного быстрее предыдущих типов ракет аналогичного класса, созданных в России и Советском Союзе. Это значительно затрудняет её перехват средствами ПРО на активном участке полёта.

    В шахтном варианте базирования принята на вооружение в 2000 году. В 2011 году МО РФ отказалось от дальнейших закупок ракетных комплексов «Тополь-М» в пользу дальнейшего развёртывания МБР РС-24 «Ярс», хотя постановку на боевое дежурство шахтных пусковых установок «Тополь-М» последнего, шестого полка 60-й ракетной дивизии планировалось закончить в 2012 году.

    PC-24 / ЯРС SS 27

    36 ракетных комплекса «Ярс» развернуто сегодня в составе российских РВСН.

    PC-24 «Ярс» (классификация НАТО SS 27) – твердотопливная МБР мобильного и шахтного базирования с разделяющейся головной частью. Разработана Московским институтом теплотехники под руководством академика РАН Ю. Соломонова. Является модернизацией ракеты комплекса «Тополь-М». Тактико-технические характеристики не раскрываются. В перспективе должна заменить МБР PC-18 и РС-20 и составить вместе с «Тополь-М» основу ударной группировки РВСН.По состоянию на начало 2014 года на вооружении РВСН находилось 36 ракетных комплексов мобильного базирования РС-24 «Ярс» с тремя боевыми блоками каждая.Основные характеристики МБР „Ярс”.

    В 2012 году начались работы по перевооружению на этот комплекс Новосибирского и Козельского ракетных соединений.24 декабря 2013 года в 11:00 MSK с космодрома «Плесецк» был проведён испытательный пуск МБР РС-24 «Ярс» шахтного базирования с разделяющейся головной частью. Пуск прошёл успешно. Боевые части ракеты поразили цели на камчатском полигоне Кура.14 апреля 2014 в 10:40 MSK на космодроме „Плесецк” с подвижной пусковой установки был проведён пуск межконтинентальной баллистической ракеты РС-24, оснащенной разделяющейся головной частью. Пуск проведён в интересах защиты партии изготовленных в Воткинске ракет (контрольно-серийные испытания). По сообщению официальных источников, задачи пуска выполнены в полном объёме.

    Р -30 «БУЛАВА»

    Р-30 «Булава́-30» (индекс УРАВ ВМФ – 3М30, код СНВ – РСМ-56, по классификации НАТО – SS-NX-30; «Булава-М», «Булава-47») – твердотопливная баллистическая ракета комплекса Д-30 для размещения на подводных лодках проекта 955.Считается, что установка нового ракетного комплекса для ПАРБ проектов 955 «Борей» и 941 «Акула» восстановит баланс сил в российской ядерной триаде.Разработка ракеты ведётся с 1998 года Мос-ковским институтом теплотехники.Отдельные эксперты считают проект «Булава» не совсем удачным.Из 19 пусков «Булавы», восемь были неудачными. Доводка неудачной «Булавы» тянется уже 15 лет. Это серьезно задержало развитие морских стратегических ядерных сил России. В связи с разработкой «Булавы» остались безоружными подлодки проекта 941, поскольку было прекращено производство баллистических ракет Р-39У.Мы не имеем ни группировки ракетоносцев проекта 941, ни летающей ракеты «Булава». Без ракетного вооружения оказываются и новые ракетоносцы проекта 955 «Борей».

    42% запусков «Булавы» были неудачными.

    Положение может спасти принятая в 2007 году на вооружение ракета Р-29РМУ-2 («Синева»). Но для нее нет новых носителей, а имеющиеся подлодки скоро прекратят свое существование из-за старости.

    Originally posted by lorddreadnought at Как Путин уничтожал ядерный щит России.

    Lubię to

  4. zenobiusz pisze:

    Lubię to

  5. zenobiusz pisze:

    Lubię to

  6. zenobiusz pisze:

    Lubię to

  7. zenobiusz pisze:

    Lubię to

  8. zenobiusz pisze:

    Lubię to

  9. zenobiusz pisze:

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s