Украина начала расконсервацию ядерного арсенала .


http://ermalex76.livejournal.com/774760.html

Украина начала расконсервацию ядерного арсенала СССР

Во время сражения за Дебальцево ВСУ применили против наступающей оккупационной группировки РА одну из последних военных разработок СССР – тактическое ядерное оружие особого типа. В СССР оно было скрыто под кодом КП2020, а в узких кругах известно как„Проект Дубно” по месту размещения центра военных разработок СССР (г. Дубно, Ровенская область, Западная Украина). С точки зрения современного определения ООН, КП2020 не является ядерным оружием, т.к. не имеет места процесс превращения одного элемента в другой, следовательно на него не распространяется Договор о нераспространения ядерного оружия, к которому присоединилась Украина в 1994-м году. Однако в основе КП2020, несомненно, ядерная реакция, описанная советским физиком Курчатовым ещё в 30-е годы 20 века, и в СССР оно относилось к тактическому ядерному оружию…

Но обо всём по порядку.

Битва за Дебальцево

Февраль 2015-го года. Российская армия, усиленная резервистами РФ, выставив вперёд в качестве пушечного мяса банды коллаборационистов, ведёт наступление на украинские города в округе Дебальцево. Запад занял выжидательную позицию: Меркель отказалась ехать в Астану для переговоров с Путиным, Госдеп ограничился неопределёнными фразами о необходимости следовать Минским соглашениям, а Евросоюз делает вид, что его это не касается.

Для борьбы с украинской авиацией и сокрушительными ракетными ударами по танковым частям РФ путинское командование размещает в зоне наступления комплексы ПВО. Усыпая землю сотнями и тысячами тел военов „гусского мира”, агрессор рвётся замкнуть кольцо вокруг Дебальцево. Важная составляющая успешного наступления – стабильные поставки боеприпасов для оккупационного корпуса. БК поступает жд/составами на Иловайск, после чего размещается на перевалочной базе 7016 (*Нижний Новгород) на территории Донецкого казённого завода химических изделий (ДКЗХИ).

Несмотря на неоднократные бомбардировки военных складов со стороны ВСУ, россияне продолжают использовать ДКЗХИ с его глубокими подземными шахтами, идеально подходящими для хранения боеприпасов. Отсюда идёт снабжение группировки агрессора. Эти шахты очень важны, поэтому они надёжно защищены для недопущения авиационных и ракетных ударов Украинской армии. Действительно, авиация не может подобраться к складам, а „Точки” исправно сбиваются системами ПВО.

И вот…

9 февраля весь мир облетело загадочное видео из Донецка. ДКЗХИ взлетел на воздух от грандиозного взрыва, масштабностью превысив все бывшие до того и будущие разрушения этого объекта. На месте взрыва образовалась воронка глубиной в десятки метров. Советник главы Генерального Штаба Вооружённых Сил Украины Дмитрий Ярош тогда написал, что это работа… артиллерии ВСУ.

„Некоторое время назад отлично сработала наша арта. По предварительной информации уничтожено 20 вражеских „Градов”, 30 машин с БК, около 200 человек. Взрыв вызвал панику в Донецке”

Работа арты – это ещё громко звучит. На записи мы слышим подлёт… одного-единственного снаряда… Вот он пролетает над головой оператора. Взрыв, и понеслось…

Это рванул КП2020

Эффект от его применения превзошёл ожидания – Путин сразу же пошёл на мировую, а Меркель спешно приехала в Минск, прихватив с собой Олланда. Если ранее Запад старался не вмешиваться в украино-российскую войну, то после нанесения Украиной ядерного удара по россиянам, Запад понял, что в стороне отсидеться не получиться и дело грозит серьёзными последствиями.

Вован же заговорил о территориальной целостности Украины и стал искать пути выхода из той задницы, в которую он сам себя загнал.

Что же это за оружие? То, что российская ПВО неспособна сбить артиллерийский снаряд, действительно облегчало удар по военной базе РФ, однако… Как один снаряд смог разворотить подземную базу, усиленную многотонными перекрытиями?

Удар 8 февраля – далеко не первый раз, когда КП2020 применялся в боевых действиях.

Тора-Бора

1979-й год. В захудалую и богом забытую страну – Афганистан – вводится ограниченный контингент Советской Армии. Афганистан, переживший за свою историю массу вражеских нашествий, так до конца никому не покорился и остался жить отдельной от внешнего мира жизнью. Солдаты Александра Македонского, воины Чингисхана и Тамерлана не смогли покорить эту страну, отсюда бежали англичане, не горела желанием воевать здесь империя Романовых.

В этот раз на Афганистан бросают сильнейшую со времён потопа военную державу мира  – Советский Союз. Военный бюджет – 65 процентов ВВП (в США – 3), армия, построенная на основах гитлеровского вермахта („прусская военная школа”), связавшая десятки различных народов в единую советскую нацию, предоставляющую мотивированных духом интернационализма солдат.

Вскоре в стране разрастается партизанское движение моджахедов, одним из опорных пунктов которого стала горная крепость Тора-Бора как важнейшая перевалочная база для поставок оружия из Пакистана.

Первый штурм был проведён уже в октябре 1980-го года. Операция проводилась силами

– 66-й омсбр (командир О.Е.Смирнов),
– сводной группы „Тибет” отряда спецназа госбезопасности „Каскад” (командир С.С.Шестов)
– афганской 11-й пд при поддержке авиации.

Операция продолжалась трое суток (10-12 октября). В первый день после нанесения мощных бомбоштурмовых ударов части и подразделения сухопутной группировки вели бой с засевшими в горах моджахедами. Только на следующий день с рассвета удалось подойти непосредственно к Тора-Бора. База была захвачена силами 66-й бригады и 11-й пехотной дивизии. Бойцы же сводной группы „Тибет” (19 человек) освободили находившихся в том районе и содержавшихся в кошаре 147 заложников. Оружие и боеприпасы, обнаруженные на базе, были уничтожены на месте… За успешные боевые действия в 1980 году 66-я бригада была награждена орденом Ленина.

Второй штурм 18-21 июня 1981 года базы Тора-Бора вновь проводился практически теми же силами (за исключением группы „Тибет”) и прошёл также успешно. Базу взяли

– части советской 66-й мотострелковой бригады (3 мсб и 1 мсб)
– афганской 11-й джелалабадской пехотной дивизии.

Уже первые штурмы в 1980-1981 годах показали сложность захвата такого пункта, как Тора-Бора, богатой карстовыми пещерами. В дальнейшем (после уничтожения южнокорейского „Боинга”) моджахеды получили помощь со стороны американцев, которые превратили крепость в сложный подземный инженерный комплекс. Советские войска стали избегать действий против Тора-Боры, предпочитая нападения из засад на караваны в предгорьях..

Операция „Шквал”

К середине 80-х годов в политическом руководстве СССР созрело решение завязывать с афганской афёрой, однако военные настаивали на решительных действиях, обосновывая, что уход СССР будет воспринят как слабость и приведёт к негативным последствиям. Горбачёв предоставил Генеральному штабу картбланш сроком на один год: в течение этого срока советские генералы получали полную свободу рук в ведении афанской войны для её успешного завершения.

Боевые действия развернулись по всей стране. Было в очередной раз взято Панджшерское ущелье, многие мелкие базы, и снова на пути встала Тора-Бора.

Советские войска не зря обходили её стороной. Моджахеды и иностранные инженеры превратили Тора-Бору в грандиозную по своей обороноспособности пещерную крепость. На тот момент она уже представляет собой лабиринт тоннелей, уходящий на глубину 400 м, с множеством галерей, хранилищ, жилых помещений и укрытий, бункеров, складов вооружения и боеприпасов. Общая протяжённость сообщений составляет более 25 км.

Перед командованием „ограниченного контингента” была поставлена задача взятия Тора-Боры. Штурм Тора-Боры – демонстрация военной мощи СССР для произведения нужного эффекта на западных партнёров, с которыми тогда шли переговоры об экономической помощи. Задача должна была быть решена ЛЮБОЙ ЦЕНОЙ.

Советское командование изначально сделало ставку на сапёрные части, артиллерию и авиацию. Крепость должен был уничтожить огненный смерч, почему операция и получила название „Шквал”.

В феврале 1987-го года наземные сооружения комплекса Тора-Боры были сметены ковровыми бомбардировками. Кассетные РБК-250 и зажигательные бомбы создали настоящий огненный шквал на поверхности и расчистили дорогу наземным войскам. Но это было только начало – далее нужно было штурмовать скальные сооружения. Скоро выяснилось, что артиллерия абсолютно бесполезна при штурме горного комплекса. Попытки сапёров подрывать входы в пещеры также оказались в массе своей безуспешными: заложенные заряды не смогли обрушить своды, и взрывы лишь „вычищали” их словно под метелку.

Защищённые цели требовали должных мер воздействия, поэтому авиация перешла к бомбардировкам фугасными бомбами ФАБ-9000М54. Однако при бомбардировке „вражеских кишлаков”, целиком сметавшей дома и дувалы, реальный эффект был невелик. Мощь внушительно выглядящих бомб расходовалась впустую: радиус летального поражения ударной волной ФАБ-9000 оставался в пределах 57 м. Выводящие из строя контузии с кровотечением из носа и ушей противник получал в 225м вокруг – результат, уступавший серии бомб „фронтового калибра”, прицельно сброшенных со штурмовика.

Тогда советское командование применило новинку – объёмно-детонирующие бомбы (вакуумные) ОДАБ-500ПМ, доставленные специально для штурма Тора-Боры. Их сбрасывали с высоты 200–1000 метров на скорости 500–1100 км/ч с борта штурмовиков Су-25. В горах Тора-Бора, где облако аэрозоля из таких бомб быстро рассеивалось, их использовали вместе с обыкновенными дымовыми бомбами. По воспоминаниям летчиков, густой дым от дымовых бомб не давал аэрозолю быстро рассеяться. При бомбардировке использовалось следующее сочетание: на каждые 6 объемно-детонирующих бомб приходилось по две дымовых бомбы. Эффект от использования данных боеприпасов был страшным, но…

но Тора-Бора устояла…

При штурме главного комплекса применение вакуумных бомб оказалось безрезультатным. Эффективный радиус поражения солдат противника составлял 30 метров на открытой местности и 25 метров в полевых фортификационных сооружениях, а также окопах. Но это оказалось ничтожно мало для сокрушения пещерной крепости с глубиной коммуникаций до 400 метров. В горах Тора-Бора вскрылся самый главный недостаток вакуумной бомбы – у неё был только один поражающий фактор — ударная волна. Кумулятивным или осколочным действием по цели она не обладала. К тому же моджахеды активно сопротивлялись и сбили два советских самолёта, бомбивших Тора-Бору.

Низкая результативность и потери заставили штаб снова вернуться к бомбардировкам ФАБ-9000, но уже с большей высоты, недостижимой для „стингеров”. Чего только ни придумывали военные для увеличения ущерба. Фугасный удар сверху вызывал сотрясения, растрескивание и обрушение камня заваливавшего пещеры, а обвалы засыпали их входы. Бомбометание по склонам давало впечатляющий эффект: сход сотен тонн камней хоронил устья пещер и подходы к ним, на дно ущелий валились карнизы, немногочисленные дороги и тропы упирались в нагромождения скальных глыб. Чтобы мощь взрыва не расходовалась впустую на поверхности, взрыватели выставлялись на срабатывание с замедлением, дававшим бомбе углубиться и взорваться в толще горы. Применялись электрические взрыватели АВУ-Э и АВ-139Э, специально предназначенные для бомб большого калибра и высотного бомбометания. Они отличались повышенной безопасностью – окончательное взведение происходило лишь через 18-23 с после отделения от самолета. Но все эти меры не давали решающего результата.

Дело двигалось туго. Приходилось забрасывать горы десятками новых и просроченных бомб, специально отправленных в Афганистан на „утилизацию”. Штурм длился уже несколько недель, а конца ему не было видно. Убедившись в невозможности успешного штурма, заколебалась 11-я афганская дивизия. Оказалась надломленной и воля солдат советской 66 бригады. В сражении возник опасный для морального духа армии перелом.

Однако у генералов был карт-бланш. И приказ взять Тора-Бору ЛЮБОЙ ЦЕНОЙ.

С Урала был поднят стратегический бомбардировщик с „сюрпризом”, имея целью Тора-Бора. От объекта были отведены афганские и советские части. Мощный удар буквально проломил подземные сооружения, вызвав детонацию боекомплекта, а потоки раскалённого воздуха сжигали всё живое в тоннелях. Таких ударов было несколько, после чего Тора-Бора была взята… одним подразделением спецназа ГРУ „Вымпел”… Спецназ вошёл в мёртвый пещерный город и зачистил Тору-Бору от оставшихся немногих оглушённых и обожжённых…

Это был КП2020. Он не оставлял радиационного заражения, поэтому спецназ и вошёл в крепость (в народ тогда же просочились слухи о „чистой нейтронной бомбе”, которая уже есть или вот-вот будет, и она, мол, не оставляет следов радиации).

Операция „Шквал” была завершена. Крепость Тора-Бора взята.

„Operation Enduring Freedom”

В 2001-м году США начинают вторжение в Афганистан (операция „Несокрушимая свобода”). Американцы затребовали у своих вассалов в Москве карты и перенимают опыт советских тактических операций. В короткий срок, как ранее и СССР, США занимают все города и большую часть страны. В конце этой славной дороги побед стоит Тора-Бора – главная база Бен-Ладена, отстроенная и обороняемая отборным международным легионом исламистов, которые загодя восстановили и усилили укрепления… Вся операция США в Афганистане имела своей главной целью именно разрушение баз международных терррористов.

Коалиция сразу начала бомбардировку комплекса. Но не помогло ни обычное оружие, ни вакуумное, хотя было использовано самое мощное из имеющегося. Дорожа жизнями своих солдат, американские генералы обратились за советом к российским. Те отметили, что Тора-Бору можно взять только одним способом. И американцы взяли – в комплекс вошёл американский спецназ, который, не имея возможность идентифицировать тела, просто отрубал руку мёртвым боевикам для снятия отпечатков пальцев. Допросов не было – крепость была забита только мёртвыми телами…

Что это за способ?

Американский консультант и аналитик по вопросам Ближнего Востока Питер Айр заявил о том, что США использовали тактическое ядерное оружие, как минимум, один раз в Ираке и неоднократно на территории Афганистана – в горах Тора Бора.

В этом контексте одно из высказываний Эндрю Вебера, заместителя министра обороны США по ядерной, химической и биологической оборонным программам, о применении Соединёнными Штатами ядерного оружия имеет двойной смысл. „Некоторые, – заметил Э.Вебер, – говорят, что мы никогда не применим ядерного оружия. Правда состоит в том, что мы применяем ядерное оружие каждый день для того, чтобы мир был в безопасности„.

Проект „Красная ртуть”

Что же это за оружие такое? Что это за КП2020, которым Украина уничтожила российскую военную базу в Донецке?

Все знают название проекта США по созданию ядерного оружия в 40-е годы – проект „Манхэттэн”. Мало кто знает, что подобный проект был и в нацистской Германии, хотя в немецкой печати накануне падения Берлина об этом открыто писалось.

Немецкий проект создания ядерного оружия назывался „Rote Quecksilber” – „Красная ртуть”, что можно перевести и иносказательно как „Обжигающая непоседа”. Так немцы назвали свою первую атомную экспериментальную бомбу, взорванную в октябре 1944-го года на о. Рюген. Этот факт подтвердил итальянский журналист, бывший корреспондент «Коррьере делла сера» Луиджи Ромерца — в октябре 1944 года он был направлен Муссолини (контролировавшим тогда север Италии) в качестве наблюдателя испытаний «чудо-оружия» на острове Рюген. После встречи с Гитлером итальянского журналиста повезли на самолете на «секретный остров» в Балтийском море, где он наблюдал взрыв необычно большой силы, сопровождавшийся исключительно мощным свечением -«взрыв, похожий на цветок». Затем Ромерца облачили в защитный костюм и провели по территории, пораженной взрывом. Итальянский журналист видел «обугленные деревья и десятки туш мёртвых животных» При этом немецкие военные все время  говорили о некоей «распадающейся бомбе»

Первоначально немцы опережали американцев в процессе создания атомной бомбы. Однако после британской диверсии на заводе в Веморке Германия потеряла темпы, вследствие нехватки тяжёлой воды. Поэтому немецкая ядерная программа пошла по иному пути, чем в США. К этому Гитлера подталкивал и характер Европейского ТВД. Не будете же вы взрывать бомбы типа той, что взорвали в Хиросиме, на подступах к Берлину. „Американская бомба” не просто зацепила бы и свои войска, но и сделала территорию безжизненной на долгое время. Поэтому в Германии пошли иным путём – путём создания ядерного оружия тактического значения с минимальным радиактивным заражением.В марте 1945-го года немцы провели ещё два испытательных взрыва в Тюрингии, которые показали полное соответствие немецкой бомбы условиям тактической войны в Европе. Обе бомбы оказались относительно „чистыми”. При этом радиус поражения составлял 500-600 метров.

Еще в  ноябре 1944 г . в ГРУ ГШ СССР поступило донесение, в котором речь шла о подготовке в Тюрингии под  контролем СС испытания нового оружия большой разрушительной силы. О сроках  испытаний  или  конструкции этих  бомб не сообщалось. Глава ГРУ Ильичёв доложил «наверх»: – «В последние месяцы наши источники неоднократно утверждают в своих донесениях о лихорадочных попытках немцев испытать все  более мощное оружие и средства его доставки к цели. Предположительно именно  эти эксперименты  представляют собой попытку немцев провести  испытания атомной бомбы, о существовании которой у нас до сих пор были лишь неполные, отрывочные данные».
Вот, точка зрения историка науки, члена Российской академии наук, специалиста в области физики взрыва В.Белоконя опубликованная  в феврале 2002г: -«Сегодня распространенную версию о том, что немцы безнадежно отстали от Лос-Аламосской группы и то ли не смогли, то ли не захотели вовремя сделать атомное супероружие, можно  считать опровергнутой.  Дело в том, что в российском президентском архиве обнаружено письмо Курчатова к Берии от 30 марта 1945 г. в котором приводится ”…описание конструкции немецкой атомной бомбы, предназначенной к транспортировке  на Фау …”. Речь могла  идти только о Фау-2 В. фон Брауна. Эта ракета несла достаточно массивную боеголовку (до 975кг.)….  Конструкция бомбы массой не более одной  тонны была-таки разработана  (вероятно, группой Дибнера) в Германии к концу 1944г…  Это была имплозионная бомба,  как и взорванный первым впустыне Аламогодро американский “Толстяк”, но не из Плутония-239, а из Урана-235».
В марте 1945г. на стол Сталина лег доклад ГРУ в котором рассказывается о «двух мощных взрывах»,  произведенных в  ночь 3 и 12марта 1945 г.  в результате которых «… на расстоянии 500–600м. от эпицентра взрыва лежали сваленные деревья. Возведенные для  испытаний укрепления  и строения были  разрушены. Военнопленные, находившиеся в месте взрыва,  погибли, причем в  ряде случаев  от них не осталось следов. Другие военнопленные,  находившиеся на  некотором расстоянии  от эпицентра взрыва,получили ожоги на лице и теле, степень которых зависела от  расстояния их нахождения от центра…»   28 марта 1945г. с докладом ознакомился Курчатов. 30 марта 1945г. физик составляет тщательно взвешенный рукописный доклад, который передает Сталину.  Единственная копия этого документа направлена в адрес шефа ГРУ генерал-лейтенанта  Ильичёва.

Утверждая, что на полигоне Ордруф 3 и 12 марта 1945г. были произведены ядерные взрывы малой мощности историк Райнер Карлш опирался на свидетельства очевидцев тех событий.Одно из них принадлежит К.Вернер жительнице деревушки Ваксенбург, расположенной примерно в  4 км. от полигона.  По словам  Вернер, «Около 21 часа  20 минут очень яркая, внутри красноватая, а снаружи желтоватая вспышка осветила местность. Тотчасже мы увидели поднимавшийся в воздух большой стройный столб, который был настолько светлым, что утром я сказала маме: – у окна можно было читать газету. И этот столб увеличивался кверху и выглядел, как большое дерево с листьями».  Затем наблюдатели из Ваксенбурга ощутили сильный порыв ветра  после чего всё успокоилось.

„Красная ртуть” – это то самое „Чудо-оружие”, о котором говорил Геббельс в своих выступлениях в конце войны. Именно под него и строили ФАУ-2. Предполагалось подорвать заряды при наступлении советских войск на Берлин. Но немножко не успели. Поспешный и бестолковый с точки зрения тактики штурм Берлина в апреле 1945-го года (который так упорно критикуют недалёкие „стратеги”) был вызван именно угрозой проекта „Красная ртуть”, о чём товарищ Жуков весьма прозрачно намекнул в своих „Воспоминаниях и размышлениях”:

Конечно, было бы лучше подождать пять-шесть суток и начать Берлинскую операцию одновременно тремя фронтами, но, (…), Ставка не могла откладывать операцию на более позднее время.

Опираясь на нацистские исследования , Советы в 1965-м году развернули в Дубно (Ровно, Западная Украина) центр по возобновлению проекта „Красная ртуть”. Так появился „Проект КП2020”. Известно, что Россия поделилась со Штатами секретными технологиями в обмен на экономическую помощь в 1992-1993-м годах.

Долгое время считалось, что „красная ртуть” – фейк. И только недавно американцы дали расшифровку формулы „красной ртути”. Но откуда эта формула была у гитлеровской Германии?

„Махабхарата”

Не секрет, что все известные физики, занятые в проектах по созданию ядерного оружия, знали о том, что допотопное человечество обладало ядерным оружием и Всемирный Потоп был последствием именно древней ядерной войны. Об этом говорят мифы и предания, рассказывающие о войнах богов древности. И ладно бы просто предания. Следы от ядерных взрывов древней войны найдены в Пакистане, Исландии, Африке. Руины древнеиндийского города Мохенджо-Даро до сих пор излучают радиацию, а все его жители погибли одномоментно от взрыва с эпицентром диаметром в 50 метров.

„Отец атомной бомбы”, руководитель „проекта Манхэттэн”, Роберт Оппенгеймер во время испытания первой атомной бомбы декламировал отрывок из древнеиндийской „Махабхараты”.

Роберт Юнг, автор книги о создании атомной бомбы, назвал её цитатой из „Махабхараты” –„Ярче тысячи солнц”.

„Махабхарата” – настольная книга немецких и американских физиков. „Махабхарата” – объект исследования современной китайской космической программы. А самолёты в Индии называют так же, как они названы в Махабхарате – „вимана”.

Несколько цитат „Махабхараты” о древнем ядерном оружии.

„Вимана приблизилась к Земле с немыслимой скоростью и выпустила множество стрел, сверкающих как золото, тысячи молний … Грохот, изданный ими, был подобен грому от тысячи барабанов… За этим последовали яростные взрывы и сотни огненных вихрей…

„Сжигаемый жаром оружия, мир шатался, как в лихорадке. Слоны загорались от жара и дико носились туда и сюда в поисках защиты от ужасной силы. Вода стала горячей, звери погибали, враг был скошен, а неистовство огня валило деревья рядами. … Тысячи колесниц были уничтожены, потом глубокая тишина опустилась на море. Начали дуть ветры, и Земля осветилась. Трупы погибших были изувечены ужасным зноем так, что они больше не походили на людей„.

„Махабхарата” называет даже имя пилота, чей самолёт сбросил ядерную бомбу на Мохенджо-Даро. Его имя Гуркха.

В древнеиндийском эпосе рассказано, что в основе топлива „вимана” – ртуть.

Нацистские физики использовали нестандартный метод научного поиска – обратный инженеринг. Они брали за основу древние сказания и пытались переложить их на современную научную базу. Поэтому свой проект они назвали в честь стратегического элемента, на котором летала древняя техника – „Красная ртуть”

Сейчас известно, что древнеиндийская „ртуть” и ртуть современная – разные элементы. Путаница возникла из-за трансформации за тысячи лет семантики слова в санскрите.

Что на самом деле древние инженеры назвали „ртутью”, официальная наука смогла расшифровать только в 2003-м году. Древняя „ртуть” – это современный гафний, точнее, его изомер Hf-178-m2

Гафниевая бомба

В 2003-м году Центр квантовой электроники Техасского университета в Далласе провел эксперимент, который продолжался несколько недель. Но после тщательной обработки полученных данных директор Центра Карл Коллинз объявил о несомненном успехе. Судя по записям регистрирующей аппаратуры, его группа нащупала путь к созданию миниатюрных бомб колоссальной мощности — устройств размером с кулак, способных производить разрушения, эквивалентные десяткам тонн обыкновенной взрывчатки. Всё научное сообщество оживилось.

Вскоре состоялась встреча Кандолизы Райс с Путиным и разговор о „закрытых технологиях” (обсуждалась не только гафниевая бомба), после чего российские и американские институты одновременно опровергли выводы Коллинза. Почему, понятно – и РФ, и США на тот момент уже владели советско-нацистской (гафниевой) бомбой, но не желали, чтобы о её существовании стало известно миру. Гафниевая бомба проста в производстве, у неё нет критической массы, она может изготовливаться кустарно без масштабного промышленного производства. Идеальное оружие для террористов.

Однако критики упустили тот факт, что советский физик Курчатов в 1935-м году пришёл к таким же выводам, что и Коллинз в 2003-м, но никто Курчатова опровергать не стал. И словно в насмешку над всеми Израиль применил гафниевую бомбу в 2006-м году в Ливане в войне с „Хезболлой”. Её цель, как и КП2020, – разрушение бункеров.

Разумеется, как минимум, в ещё одной стране мира, есть технология производства этой бомбы – там, где её изначально в СССР и производили, – в Украине.

Война за СССР 2.0

В 2014-м году Россия развязала агрессию против Украины с целью её сокрушения и воссоздания на постсоветском пространстве СССР 2.0. Однако надежды на пропаганду и гибридную войну провалились – украинский народ поднялся на защиту своей Родины. Тогда в августе Путин без объявления войны вводит свою армию в Донбасс двумя группами. У группировки, которая пошла на Донецк, дела шли относительно успешно (они замкнули Иловайский котёл), а вот у второй, – из рук вон плохо. Вместо сокрушительного марша на Луганск, она попала под удары ВСУ, которые стали её рвать, как тузик грелку: первая же бронетанковая колонна оказалась накрыта Точкой-У: 250 погибших, технику разметало на площади 7 га. Последующие удары увеличили число погибших россиян до 700 уже в первый же день агрессии.

Шокированное нежданными потерями, командование „луганской” группировки РФ отдало приказ сносить всё на своём пути. Российская артиллерия и авиация полностью снесли донбасские посёлки Новосветловка и Хрящеватое вместе с их жителями. Российская армия пробивалась к Луганску и… напоролась на луганский аэропорт… Неоднократные штурмы результата не дали. В то время, как „донецкая” группа РФ отважно расстреливала „зелёные” коридоры, которые предоставил Путин украинцам для выхода из Иловайска, а её генералы примеряли на себя медальки, „луганская” сама стала мишенью для обстрелов. За неделю боёв потери россиян по всему фронту достигли полутора тысяч человек. Тогда для спасения имиджа армии РФ генералы затребовали карт-бланш…

Путин на тот момент уже несколько месяцев шантажировал мир ядерной войной, поэтому воспользовался убийством русских для запугивания Запада (Вова считает украинцев русскими). 31 августа 2014-го года самоходные миномёты „Тюльпан” 2С4 нанесли по луганскому аэропорту два удара снарядами 3ВБ4 и 3ВБ11 со сверхмалыми ядерными зарядами с „начинкой” КП2020. Мощь ударов была такова, что здания, чьи перекрытия были усилены на случай падения самолёта, были проломлены от крыши 5-го этажа до подвала. Тогда же Вова предъявил ультиматум с целью расчленения Украины.

Украина открыто обратилась к НАТО, заявив, что в случае отказа в помощи, она вернётся к разработке свого ядерного оружия. Неофициально ей дали гарантии, но ограничения не касались КП2020. В Украине расконсервировали советский центр военных разработок в Дубно и наладили производство КП2020, благо технология есть. Здесь же, на Ривненщине, началась расконсервация„богов ядерной войны” 2С7 «Пион» – советских самоходных 203-мм гаубиц, которые предназначались исключительно дляуничтожения особо важных объектов и средств ядерного нападения в тактической глубине на расстоянии до 47 км. Под обычные снаряды их использовать можно, но слишком дорого. Их предназначение – доставить в нужную точку ядерный снаряд или уничтожить вражеский носитель ТЯО. Специфика „Пионов” в том, что их сняли с вооружения в 1996-м году именно в рамках Будапештского меморандума как свидетельство отказа от ЯО. И вот „Пионы” возвращаются на службу.

В разгар битвы за Дебальцево по военной базе 7016, скрытой в подземных шахтах ДКЗХИ, украинский „Пион” и нанёс удар снарядом с малым ядерным зарядом КП2020. Десятки россиян вместе с техникой растаяли, как и не было. Вова сразу заявил о необходимости мирного соглашения в Минске. Среднероссияне тоже перепугались.

Итоги

Какой вывод нужно вынести из этого поста? Украина – сильное своим научным, технологическим и людским ресурсом государство, чья военно-политическая элита сформировалась в войнах СССР в Корее, Вьетнаме, Анголе, Афганистане, готовая действовать радикально, если того потребуют национальные интересы. И результат есть. Вот уже 6 месяцев, как Путин остерегается масштабного военного вторжения.

Вата, которая требует от Вовы начала масштабной войны с Украиной, не понимает одной простой вещи. Любое масштабное вторжение приведёт с испепелению российской армии уже в приграничной зоне. А если вдруг кто-то задумает ударить по Украине СЯО, то ядерные ракеты полетят в Россию со всего мира, включая Китай. Никому не нужна бешеная собака за столом. Имперские амбиции Путина поставили не мир, а Россию на грань ядерной катастрофы.

Ролик ниже впечатляет не только милой песенкой, но и хорошей нарезкой для размышления. Российские солдаты в/ч 7016 сгорели в ядерном аду от „чудо-оружия”, от которого могли погибнуть их деды в 45-м. Но так получилось, что дедываевале убереглись, авнукипраебале попали под удар того самого оружия, которое готовил Гитлер для возмездия „русским”…

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

12 odpowiedzi na „Украина начала расконсервацию ядерного арсенала .

  1. zenobiusz pisze:

    Materiał powyższy wygląda na element kampani związanej z tezą postawianą na wstępie
    https://zenobiuszjuz.wordpress.com/2015/11/18/putin-prepares-nuclear-false-flag-zagadkowy-przeciek-z-frontu-syryjskiego
    .Wygląda na kuchnię rosyjskiej propagandy specjalnej,Czy żby rozważano i wariant oskarżenia Ukrainy o uderzenie nuklearne w syryjskie cele?

    Lubię

  2. zenobiusz pisze:

    Podczas bitwy o Debalcevo APU wykorzystany przeciwko postępującej grupy zawodowej RA jednym z najnowszych osiągnięć wojskowych ZSRR -. Taktycznej broni jądrowej specjalnego typu W ZSRR było ukryte pod kodem KP2020, oraz w wąskich kręgach znany jako „Projektu Dubnie” w miejscu Zakwaterowanie w centrum wydarzeń wojskowych ZSRR (Dubno, Równe regionu, zachodnia Ukraina). Z punktu widzenia współczesnej definicji KP2020 ONZ jest nie broni jądrowej, jako To nie trzyma się proces przemiany jednego elementu w drugi, a tym samym nie są objęte układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, do której Ukraina wstąpiła w 1994 roku. Jednakże, na podstawie KP2020 niewątpliwie reakcji jądrowych, opisane radzieckiego fizyka Kurchatov jeszcze w latach 30-tych 20 wieku, a w ZSRR, dotyczy taktycznej broni jądrowej … Ale wszystko po kolei. Walka o Debalcevo lutego 2015 roku po raz pierwszy. Armia rosyjska, wzmocnione przez rezerwistów Federacji Rosyjskiej, przedstawiając jako mięso armatnie gangu współpracowników, prowadzi ofensywę na ukraińskich miast w powiecie Debalcevo. Zachód wziął czekać: Merkel nie chciał podróżować do Astany do rozmów z Putinem, że Departament Stanu został ograniczony do wyrażeń niejasnych o potrzebie naśladowania Umowę Mińsk, a UE udaje, że nie jest zainteresowana. Aby walczyć z ukraińskich samolotów i katastrofalne rakietowych ataków na jednostki zbiornika z Federacji Rosyjskiej Putina miejsca dowodzenia w zakresie ofensywnych obrony powietrznej systemami. Eutanazji ziemi setki i tysiące ciał wojskowej „gusskogo świata” agresora chętni, aby zamknąć pierścień wokół Debalcevo. Ważnym elementem udanej ofensywie – stały dostawa amunicji dla okupacyjnej korpusu. BC wchodzi pociągu / struktur na Ilovaysk następnie umieszczone w bazie przeładunkowej 7016 (* Niżny Nowogród) na terytorium Doniecku fabryce skarbnicą produktów chemicznych (DKZHI). Pomimo wielokrotnych bombardują składy wojskowe z APU, Rosjanie nadal korzystać DKZHI z jego głębokich kopalniach podziemnych Jest to idealne miejsce do przechowywania amunicji. Stąd jest agresorem grupa dostaw. Kopalnie te są bardzo ważne, więc są one zabezpieczone przed strajkami powietrznej i przeciwrakietowej ukraińskiej armii. Rzeczywiście, Air Force nie mógł dostać się do magazynu i regularnie „Punkty” bezpańskich systemów obrony powietrznej. I … 09 luty podróżował po świecie tajemniczy film z Doniecka. DKZHI wysadzony przez wielką skalę wybuchu przekraczając wszystkim byłym i przyszłość przed zniszczeniem obiektu. Na miejscu eksplozji krateru głębokości kilkudziesięciu metrów. Doradca szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Ukrainy Dmytro Jarosz napisał wówczas, że ta praca … Artillery APU. „Jakiś czas temu, pracował idealnie, naszą sztukę. Według wstępnych informacji zniszczone 20 wroga” Grad „, 30 samochodów z roku pne, około 200 osób. Explosion To spowodowało panikę w Doniecku „sztuk Praca – to głośny dźwięk. Na nagraniu słyszymy osiągając jest … jeden pocisk … Więc leci nad głową operatora. Wybuch, i daleko idziemy … To zerwał KP2020

    Lubię

  3. zenobiusz pisze:

    Efektem jego stosowania przekroczyła oczekiwania – Putin natychmiast udał się na świecie, i szybko Merkel przybyła do Mińska, zabierając ze sobą Hollande. Wcześniej Zachód nie próbował ingerować w wojnie ukraińsko-rosyjskiej, po zastosowaniu Ukraina ataku nuklearnego przeciwko Rosjanom, Zachód sobie sprawę, że na bok, nie siedzieć stało i sprawa grozi poważnymi konsekwencjami. Vovan mówił także o integralności terytorialnej Ukrainy i zaczął szukać drogi wyjścia z tego ass, który jechał sam.

    Jaki rodzaj broni? Co Rosyjski obrony powietrznej w stanie obniżyć pocisków artyleryjskich, bardzo ułatwione cios w bazie wojskowej Federacji Rosyjskiej, ale … Jak można było powłoki spustoszenie podziemna baza, wzmocnione płyty wielu ton?

    Cios 8 lutego – nie po raz pierwszy KP2020 używany w walce. Tora Bora w 1979 roku-tego roku. W kraju, w zaniedbanej i zapomnianej przez Boga – Afganistan – wprowadził ograniczony kontyngent Armii Radzieckiej. Afganistan, przetrwała w swojej historii, masowych najazdów, do końca nikt nie usłuchał i zatrzymałem się żyć odrębne życie od świata zewnętrznego. . Żołnierzy Aleksandra Wielkiego, Czyngis-chana i Tamerlana żołnierze nie byli w stanie podbić ten kraj, więc Brytyjczycy uciekali, nie byli chętni do walki tutaj imperium Romanowów Tym razem na Afganistanie cast najsilniejszy od powodzi potęg militarnych – Związku Radzieckiego. Budżet wojskowy – 65 procent PKB (w USA – 3), armia, zbudowany na fundamentach hitlerowskiego Wehrmachtu („pruskiej szkoły wojskowej”), łącząca dziesiątki różnych narodów w jednym narodu radzieckiego, zapewniając motywację ducha internacjonalizmu żołnierzy.

    Lubię

  4. zenobiusz pisze:

    Wkrótce kraj rozwija się ruch partyzancki z Mudżahedinów, jeden z mocnych punktów, z których był gród góra Tora Bora jako głównym punktem przeładunkowym dla transportów broni z Pakistanu. Pierwszy atak został przeprowadzonych w październiku 1980 r. Operacja została przeprowadzona przez – 66. omsbr (dowódca O.E.Smirnov) – Podsumowanie „Tybet” specjalnego zabezpieczenia squad „Cascade” (dowódca S.S.Shestov) -. 11 dywizji piechoty Afganistanu z wsparcia lotniczego Operacja trwała trzy dni (10-12 października). W pierwszym dniu po realizacji potężnych ciosów bomboshturmovyh grup i jednostek lądowych walczących z Mudżahedinów zostały zabarykadował się w górach. Dopiero następnego dnia od świtu udało się przejść bezpośrednio do Tora Bora. Baza został schwytany przez siły 66. Brygady i 11. Dywizji Piechoty. Żołnierze podsumowanie „Tybet” (19 osób) wyzwolonej w tej okolicy i przechowywane w szopie 147 zakładników. Broń i amunicja znalezione w bazie, zginęło na miejscu … do udanych operacjach bojowych w 1980 roku, 66. Brygady został odznaczony Orderem Lenina. Drugi atak na 18-21 czerwca 1981 r bazowej Tora Bora powtórzy się praktycznie te same siły (z wyjątkiem grupa „Tybet”) i przeszedł pomyślnie. Baza wziął – sowieckiej 66. Brygady Zmotoryzowanej (3 MŚP oraz MŚP 1) -. 11 Dywizja Piechoty afgański Dżalalabadzie Na pierwszy atak w latach 1980-1981 wykazały złożoność przechwytywania takiej pozycji, jak Tora Bora, bogaty krasowych jaskiń. W przyszłości (po zniszczeniu w Korei Południowej „Boeing”) mudżahedini otrzymał wsparcie od Amerykanów, którzy się podziemny kompleks twierdzy kompleks inżynierii. Wojska radzieckie zaczęły unikać działań przeciwko Tora Bora, preferując zasadzki na konwoje u podnóża .. Operacja „poruszenie” W połowie lat 80-tych w kierownictwie politycznym ZSRR dojrzała decyzję związać afgańskiego oszustwo, ale wojsko nalegał na podjęcie zdecydowanych działań, argumentując, że wycofanie ZSRR będą postrzegane jako słabość i będzie prowadzić do negatywnych konsekwencji. Gorbaczow dał carte blanche do Sztabu Generalnego na rok: w tym okresie, generałowie sowieccy otrzymał całkowicie wolną rękę w prowadzeniu afanskoy wojennej dla jego pomyślnego zakończenia. Walki rozłożony w całym kraju. To po raz kolejny wziął Dolina Pandższeru wiele małych bazy i ponownie stanął na drodze Tora Bora. Wojska radzieckie były świadome obejście jego stronę. Mudżahedini i inżynierów zagranicznych zwrócił Tora Bora w jego obronie imponująca jaskini twierdzy. W tym czasie była labirynt tuneli, pozostawiając głębokości 400 m, z wieloma galeriami, magazynów, budynków mieszkalnych i schronów, bunkrów, broni i amunicji magazyny. Łączna długość wiadomości wynosi ponad 25 km. Przed komendą „ograniczony kontyngent” miała za zadanie biorąc Tora Bora. Sturm Tora Bora. – Pokaz potęgi militarnej Związku Radzieckiego za produkt pożądany efekt na zachodnich partnerów, które następnie były negocjacje w sprawie pomocy gospodarczej Celem powinno być To musiał być rozwiązany za wszelką cenę. Komenda Radziecki był pierwotnie postawione na część saperów, artylerii i samolotów. Twierdza została zniszczona burzę, dlaczego działania i został nazwany „Flurry”. W lutym 1987 roku, złożone konstrukcje ziemne Tora Bora zostały zmiecione przez nalotów dywanowych. Kaseta RBC-250 i bomby zapalające stworzył prawdziwą burzę na powierzchni drogi i usunięciu wojsk lądowych. Ale to był dopiero początek – potem miał szturmować struktury rocka. Wkrótce stało się jasne, że artyleria jest całkowicie bezużyteczny w ataku kompleksu górskiego. Próby saperzy podważyć wejścia do jaskini były też w większości nieudanych: położył opłat nie może obalić łuki i blastów jest „czyszczenie” jakby trzepaczką. Chronione cele zażądał odpowiednie środki egzekucyjne, więc przeniósł się do lotnictwa zbombardowany wybuchowe bomby FAB-9000M54. Jednak naloty „wioski wroga,” cały dom i śmietana duvaly, prawdziwy efekt był niewielki. Moc imponujących wyglądających bomb zmarnowane. Promień śmiertelne zmiany fali uderzeniowej FAB-9000 pozostał w 57 m obezwładniające wstrząs mózgu z krwawieniem z nosa i uszu wróg dostał się do 225 mln w okolicy – w rezultacie przypisać serię bomb „linii frontu kalibru” widoczność spadła z szturmowiec. Następnie radzieckie dowództwo nowość – detonacji bomby zwiększania ilości (próżnia) ODAB-500PM dostarczane specjalnie dla szturmowy Tora Bora. Oni spadła z wysokości 200-1000 metrów z prędkością 500-1100 km / h na pokładzie Su-25. W górach Tora Bora, gdzie chmury aerozolu z tych bomb szybko rozproszona, były one używane wraz ze zwykłymi bomby dymne. Według wspomnień pilotów, gęsty dym z bomby dymne dał aerozolu szybko rozproszyć. Bombardowanie użyto następującej kombinacji: co 6 do detonacji bomby-volume miał dwie bomby dymne. Efektem stosowania tych amunicji było straszne, ale … … ale Tora Bora oprzeć … Na szturm głównego złożonego użycie bomb próżniowych nie powiodło się. E ffektivny promień niszczenia wrogich żołnierzy było 30 metrów w otwartym terenie i 25 metrów umocnień polowych i rowów. Ale okazało się być znikome, by zniszczyć fortecę jaskini o głębokości komunikacji do 400 metrów. W górach Tora Bora została odkryta Główną wadą bomby próżniowej – była jedynym czynnikiem uderzające – fala uderzeniowa. Zbiorcza i fragmentacja na tarczy, nie posiadają. Poza m odzhahedy aktywnie opór i zestrzelił dwa samoloty sowieckiej, zbombardowany Tora Bora. Niska produktywność i utrata zmuszony wrócić do siedziby zbombardowany FAB-9000, ale przy większych wysokościach nieosiągalnych dla „Stingers”. Co nie ma pochodzić z wojskiem zwiększyć obrażenia. Rzut wybuchowe spowodowane drżenie góry, pękanie i upadek kamienia powodzie i osunięcia ziemi w jaskini wypełnionej ich wejścia. Bombing stoki daje imponujący efekt: zbieranie setek ton skały pochowany usta jaskini i podejścia do nich, na dnie wąwozów obalony gzymsy, kilka dróg i ścieżek spoczął na stosy bloków skalnych. Aby moc eksplozji nie jest marnowana na powierzchni wystawionej na działanie zapalników wyzwalające z opóźnieniem, niech zagłębić się w bomby i eksplodować głęboko w górach. Zastosuj bezpieczniki elektryczne Avu-E i AV-139E jest specjalnie zaprojektowany dla bomb dużego kalibru i wysokościowej bombardowania. Charakteryzują się wysokim bezpieczeństwem – ostateczna czuwania nastąpiło dopiero po 18-23 sekund po oddzieleniu od samolotu. Ale wszystkie te środki nie dają decydujący wynik. Punkt przeniesiony mocno. Musieliśmy wyrzucić dziesiątki nowych gór i przeterminowanych bomb, specjalnie wysłanych do Afganistanu „utylizacja”. Atak trwał przez kilka tygodni, a końca nie widać. Przekonany o niemożliwości udanego napadu, zawahał 11. Oddziału Afganistan. Czy posiniaczone i woli żołnierzy radzieckich 66 drużyn. W bitwie w oznik niebezpieczny dla morale złamania armii. Jednak generałowie mieli carte blanche. I nakazuje wziąć Tora Bora za wszelką cenę. Z Ural zamachowiec został podniesiony do „zaskoczenia”, mające na Tora Bora. Od obiektu przeznaczono żołnierzy afgańskich i radzieckich. Slam dosłownie wykopany w strukturach podziemnych, powodując detonację amunicji, jak strumienie gorącego powietrza czerwony spalone wszystkich żyjących w tunelach. Było kilka uderzeń, a następnie Tora Bora została podjęta … oddziałem GRU sił specjalnych „VYMPEL” … Special Forces wszedł do miasta Jaskinia Martwych i do czyszczenia-Bor Thor przez niewielu pozostałych oszołomiony i spalił … To było KP2020. On Nie mam żadnego skażenia promieniowaniem, więc sił specjalnych i wszedł do twierdzy (ludzie w tym samym czasie wyciekły plotki o „czystej bomba neutronowa”, które już mają lub mają być, i jest, jak mówią, nie pozostawia śladów promieniowania). Operacja „beknięcie” został zakończone. Twierdzy Tora Bora podjęte.

    Lubię

  5. zenobiusz pisze:

    „Enduring Freedom”

    w 2001 roku w Stanach Zjednoczonych rozpoczynają inwazję na Afganistan (operacja „Enduring Freedom”). Amerykanie domagali się od swoich wasali w Moskwie map i przyjąć doświadczenia radzieckich operacji taktycznych. W perspektywie krótkoterminowej, jak wcześniej Związek Radziecki, Stany Zjednoczone podejmują wszystkie miasta i większość kraju. Pod koniec tego wspaniałego zwycięstwa drogowych warto Tora Bora – głównej bazy bin Ladena, przebudowany i bronić selektywne międzynarodowej legion islamistów, którzy odnowionych i wzmocnionych w odpowiednim czasie, aby wzmocnić … Cała operacja w Afganistanie miał jak jego głównym celem jest zniszczenie podstaw międzynarodowego terrroristov.
    Koalicja natychmiast rozpoczął bombardowanie kompleksu. Ale nie pomogło żadnych broni konwencjonalnej lub próżni, chociaż jest on używany najmocniejszy jeden dostępne. Cenimy życie swoich żołnierzy amerykańskich generałów zwrócił się o poradę do rosyjskim. Ci, zauważył, że Tora Bora jest możliwe, aby tylko w jeden sposób. A Amerykanie mają – w zakresie amerykańskich sił specjalnych, które nie weszły w stanie zidentyfikować jako ciało, po prostu odciąć rękę martwych bojowników do pobierania odcisków palców. Przesłuchanie nie było – twierdza została wypełniona zwłokami tylko …

    Co to ​​jest sposób?

    Konsultant i analityk amerykańskiej na Bliskim Wschodzie, Peter Eyre powiedział, że USA wykorzystuje taktycznej broni jądrowej, co najmniej raz w Iraku, i wielokrotnie w Afganistanie – w górach Tora Bora.
    W tym kontekście jednym z powiedzeń Andrzej Weber, zastępca sekretarza obrony ds jądrowej, chemicznej i biologicznej programów obronnych, użycie broni jądrowej przez Stany Zjednoczone, ma podwójne znaczenie. „Niektóre z nich – powiedział E.Veber – powiedzieć, że nigdy nie użyje broni nuklearnej Prawda jest taka, że możemy użyć broni jądrowej każdego dnia na świecie będzie. Bezpieczne.” W „czerwona rtęć” Co to ​​jest, Ramiona jest? Co to ​​jest KP2020, które Ukraina zniszczył? Rosyjską bazę wojskową w Doniecku Każdy zna nazwę projektu nam na rozwój broni jądrowej w latach 40. – projektu „Manhattan”. Niewiele osób wie, że ten projekt był w nazistowskich Niemczech, chociaż niemiecka prasa w przeddzień upadku Berlina o tym otwarcie napisane. Niemiecki projekt stworzenia broni jądrowej zwany „Rote Quecksilber” – „czerwona rtęć”, które można przetłumaczyć eufemistycznie jako „Immolation fidget „. Tak Niemcy nazywali ich pierwszy eksperymentalny bomba atomowa wybuchła w październiku 1944 roku na wyspie. Rugia. Zostało to potwierdzone przez włoskiego dziennikarza, byłego korespondenta „Corriere della Sera” Luigi Romertsa – w październiku 1944 roku został wysłany przez Mussoliniego (który kontrolowany, podczas gdy na północy Włoch) jako test obserwatora „cudownych broni” na wyspie Rugii. Po spotkaniu z Hitlerem Włoski Jour nalists autorstwa samolotem do „tajnej wyspie” na Morzu Bałtyckim, gdzie obserwował dał impuls niezwykle dużą siłą, towarzyszy niezwykle silnego oświetlenia – „. eksplozji, jak kwiat” W ATEM Romertsa ubrany w strój ochronny i znajdujących się w terenie zagrożonym wybuchu cji. Włoski dziennikarz widział „zwęglone drzewa i dziesiątki zwłok martwych zwierząt,” Ten niemiecki wojskowy cały czas mówić o pewnego rodzaju „gnijącym bomby”

    Lubię

  6. zenobiusz pisze:

    Początkowo Niemcy byli przed Amerykanami w trakcie budowy bomby atomowej. Jednak po brytyjskiej sabotażu w fabryce w Vemork Niemiec stracił tempo ze względu na brak ciężkiej wody. Dlatego niemiecki program nuklearny poszła inną drogą niż w USA. Popychając Hitlera i charakteru europejskiego teatru działań. Dlaczego chcesz zdetonować bomby, takich jak ta, że wysadzili w Hiroszimie, na obrzeżach Berlina. „Amerykańskie bomby” nie byłoby po prostu złapać i jego żołnierze, ale nie terytorium martwy przez długi czas. W związku z tym, w Niemczech, udał się w inny sposób – poprzez tworzenie taktycznej broni jądrowej o minimalnej wartości radioaktywnego skażenia.

    W marcu 1945 roku Niemcy spędzili dwie kolejne eksplozje testowe w Turyngii, które wykazały pełną zgodność z warunkami niemieckiej bomby wojny taktycznej w Europie. Obie bomby były stosunkowo „czyste”. Promień rażenia było 500-600 metrów.

    Jednak w listopadzie 1944 g. GRU w ZSRR otrzymał raport, w którym mówił o przygotowaniu w Turyngii pod kontrolą SS przetestować nową broń o wielkiej mocy niszczącej. Na czas testów i projekt tych bomb zostały zgłoszone. Szef GRU Ilicheva poinformował „w górę” – „W ostatnich miesiącach nasze źródła wielokrotnie twierdził w ich aż Niosąc gorączkowe próby Niemców doświadczyć wszystkich bardziej potężne bronie i średnio-operation jego dostawy do celu. Przypuszczalnie te eksperymenty stanowią próbę przez Niemców do przetestowania bomby atomowej, istnienie których do tej pory jedynie częściowa, fragmentaryczne dane „.

    Tu, z punktu widzenia historyka nauki, członek Rosyjskiej Akademii Nauk, specjalista w dziedzinie fizyki wybuchu V.Belokonya opublikowanym w lutym 2002 roku: – „Dziś przyjął wersję, że Niemcy były beznadziejnie za grupą Los Alamos, i albo nie mógł, albo ETS nie chciał po prostu łac superbroń atomowej, mogą być uznane za obalone. Fakt, że Rosja SKOM archiwum prezydenta Kurchatov odkryto list do Berii z 30 marca 1945 o g. w którym jest „… opis konstrukcji niemieckiej bomby atomowej przeznaczone nia transportu do V …”. Jest to możliwe tylko na V-2 B. von Brauna. Ta rakieta niósł ogromny tyle głowicę (do 975kg.) …. Projekt bomby ważące mniej niż jedną tonę wciąż został zaprojektowany (prawdopodobnie grupa Diebner) w Niemczech pod koniec 1944 roku … To była bomba implozji eksplodował jako pierwszy w pustyni Alamogodro amerykański „Fat Man”, ale nie plutonu-239, oraz z uranu-235. ”

    W marcu 1945 r. Stalin leżał na stole sprawozdanie GRU, który koncentruje się na „dwóch potężnych eksplozji” wykonane w nocy z 3 i 12 marca 1945 g o. Co spowodowało „… w odległości 500-600m. od wybuchu były drzewa po cenach dumpingowych. Wzniesiony nye wzmocnienie badań i budynki zostały zniszczone. Jeńcy wojenni jest shiesya w miejscu eksplozji zginęło, a w niektórych przypadkach nie są pozostawione ślady. Inni więźniowie, którzy byli w pewnej odległości od epicentrum, doznał poparzenia na twarzy i ciała, którego wielkość zależy od odległości od stwierdzenia w centrum … ” 28 marca 1945. Kurchatov zapoznał się z raportem. 30 marca 1945. Fizyk jest tscha egzekwowania ważona Raport odręcznie, który wysyła Stalina. Jedyny egzemplarz dokumentu wysłana na adres szefa GRU generał Ilicheva.

    Argumentując, że składowiska Ohrdruf 3 i 12 marca 1945 r. zostały wykonane nuklearnej eksplozji niskiej mocy historyk Rainer Karlsch oparła się na naocznych świadków wydarzeń.

    Jeden z nich należy do mieszkańca wsi Vaksenburg K.Verner położonej około 4 km. ze składowiska. Według Werner, „około 21 godzin i 20 minut z bardzo jasne, czerwono-żółto zewnątrz i wewnątrz lampa świeci obszar. Natychmiast widzieliśmy wielki wzrost w powietrzu smukły słup, który był tak jasny, że rano, powiedziałem mamie: – Okno można przeczytać gazetę. I to po dorastał i wyglądał jak wielkie drzewo z liści „. Następnie obserwatorzy z Vaksenburga poczuł silny podmuch wiatru potem wszystko się uspokoiło.

    „Czerwona rtęć” – jest to „cud broń”, że Goebbels powiedział w swoich wystąpieniach na koniec wojny. To pod nim i zbudowany V-2. To miał naruszyć opłat w ofensywy sowieckiej na Berlin. Ale trochę nie mam czasu. Pośpiesznego i zagubieni w zakresie taktyki szturmu Berlina w kwietniu 1945 roku (co jest tak trudno krytykować ciasna „strategia”) był spowodowany tylko groźby „czerwonej rtęci”, co towarzyszu Żukow raczej zasugerował w jego „Wspomnienia i refleksje”:

    Oczywiście, byłoby lepiej poczekać pięć lub sześć dni i rozpocząć operację Berlin trzech frontach jednocześnie, ale (…) Stopa nie mógł odroczyć operację w późniejszym czasie.

    W oparciu o nazistowskich porad naukowych w roku 1965 utworzony w Dubnie (Równe, Ukraina) Zachodniej Centrum do wznowienia „czerwonej rtęci”. Tak narodził „Projekt KP2020”. Wiadomo, że Rosja wspólnie z USA wrażliwych technologii w zamian za pomoc gospodarczą w latach 1992-1993-m, odpowiednio.

    Przez długi czas sądzono, że „czerwona rtęć” – fałszywy. I dopiero niedawno Amerykanie dali formułę dekodowania „czerwoną rtęć”. Ale jak ta formuła była w nazistowskich Niemczech?

    Lubię

  7. zenobiusz pisze:

    „Mahabharata”

    Nie jest tajemnicą, że wszystkie znane fizyki zaangażowane w projekty rozwijać broń nuklearną, wiedzieli, że przedpotopowy ludzkość posiada broń nuklearną, a Flood było konsekwencją jest starożytna wojna nuklearna. Jest to sygnalizowane przez mitów i legend, które mówią o wojnach bogów starożytności. Oraz prawo do tradycji. Ślady dawnych wybuchów jądrowych wojny znalazł się w Pakistanie, Islandii, Afryki. Ruiny starożytnego indyjskiego miasta Mohendżo-Daro wciąż emitują promieniowanie, a wszyscy jej mieszkańcy zabici natychmiast przez średnicę wybuchu epicentrum 50 metrów. „Ojciec atomowej bomby”, szef „Projektu Manhattan”, Roberta Oppenheimera podczas testowania pierwszej bomby atomowej recytował fragment z . starożytny indyjski „Mahabharata” Robert Young, autor stworzenia bomby atomowej, nazwał to cytat z „Mahabharata” – „jaśniejszy niż tysiąc słońc” a. „Mahabharata” – Podręcznik fizyków niemieckich i amerykańskich. „Mahabharata” – przedmiot badań współczesnej chińskiego programu kosmicznego. A samoloty nazywane są w Indiach, jak się je nazywa w Mahabharaty – „. Vimana”. Kilka cytatów „Mahabharata” o starożytnych broni jądrowej „Vimana zbliżył się do świata z niewiarygodną prędkością i wydał dużo strzałek, błyszczące jak złoto, tysięcy błyskawic … Ryk wydane przez nich, było jak grom tysięcy beczek … To było po gwałtownych wybuchów i setki ognisty wir … „” spalić blask broni, świat zachwiał się jak w gorączce. Słonie oświetlonych przez ciepło i wściekle rzucił się tu i tam w poszukiwaniu ochrony od straszliwej mocy. Woda była gorąca, zwierzęta padły, wróg był nachylony, a wściekłość drzew valilo pożar w rzędach. … Tysiące wozów zostały zniszczone, to głęboka cisza na morzu. Zaczęliśmy wieje wiatr, a ziemia została oświetlona. Ciała zmarłych zostały okaleczone przez strasznym upale tak że nie lubi ludzi. „” Mahabharata „opisuje nawet nazwisko pilota, którego samolot spadł bomby atomowej na Moenjodaro. Jego imię. Gurkha W starożytnych indyjskich eposów powiedział, że podstawą paliwa „Vimana.” – Rtęci Fizycy hitlerowskie używane niestandardową metodę badań naukowych – Reverse Engineering. Zabrano ich jako podstawy do starożytnych legend i próbował przemieścić je w nowoczesnej bazie naukowej. Dlatego też projekt nazwali na cześć element strategiczny, który poleciał starożytnej techniki – „czerwona rtęć” Teraz wiemy, że starożytny indyjski „rtęć” Merkury i nowoczesny – różne elementy. Zamieszanie powstało ze względu na przekształcenia tysięcy lat, semantyki słowa w sanskrycie. Co tak naprawdę Starożytni inżynierowie nazwie „rtęć”, oficjalna nauka jest w stanie rozszyfrować tylko w 2003 roku. Starożytna „Merkury” – nowoczesny hafnu, dokładniej, jego izomer HF-178-m2

    Lubię

  8. zenobiusz pisze:

    Hafnu bomby

    w 2003 roku, Centrum Elektroniki Kwantowej, University of Texas w Dallas przeprowadził eksperyment, który trwał kilka tygodni. Ale po dokładnym dyrektora przetwarzania danych w Centrum Carl Collins ogłosił niewątpliwy sukces. Według zapisów urządzenia rejestrującego, jego zespół znalazł drogę do tworzenia miniaturowych bomb ogromną moc – wielkości pięści, umożliwiających uzyskanie złamań równoważne dziesiątki ton zwykłych materiałów wybuchowych. Wszystko społeczność naukowa podekscytowany. Wkrótce Condoleezza Rice spotkała się z Putinem i mówić o „własnej technologii” (nie omawiane tylko hafnu bomby), po którym rosyjskie i amerykańskie instytucje jednocześnie odmowy ustalenia Collins. Dlaczego, oczywiście – i Federacja Rosyjska i Stany Zjednoczone w czasie posiadał już radziecko-nazistowskiej (hafnu) bombę, ale nie chciał, aby jego istnienie stało się znane na całym świecie. Hafnu bomb jest łatwe do wykonania, nie ma masy krytycznej, może to mogą tworzyć domowych, bez dużej skali produkcji przemysłowej. Idealna broń dla terrorystów. Jednak krytycy przegapić fakt, że radziecki fizyk Kurchatov w 1935 roku doszedł do tych samych wniosków jak Collins w 2003 roku, ale nikt nie Kurchatov nie obalają. Jakby w kpina z całego Izraela stosowane bomby hafnu w 2006 roku w Libanie w wojnie z „Hezbollah”. Jego celem, jak KP2020 -. Niszczenia bunkrów Oczywiście, przynajmniej w innym kraju na świecie, nie jest to technologia bomby – miejsce, gdzie był pierwotnie w ZSRR i produkowane -. Na Ukrainie Wojna ZSRR 2.0 w 2014 roku Rosja rozpoczęła agresję przeciwko Ukrainie, aby zmiażdżyć go i odbudować w poradzieckiej Unii 2.0. Jednak nadzieje na propagandę wojenną i nie udało hybrydowy – ukraińskie ludzie powstali w obronie ojczyzny. Następnie w sierpniu, Putin bez wypowiedzenia wojny wchodzi armii w dwóch grupach Donbasu. W grupie, która udała się do Doniecka, radziły sobie stosunkowo dobrze (zamknęli kocioł Ilovajskij), ale w drugiej – bardzo źle. Zamiast kruszenia marsz do Ługańsk, że padł pod ciosami APU, który stał się jej łzy, jak tuzik grzejników: pierwsza kolumna pancerna pojawił pokryte Tochka-U: 250 zmarłych, techniki przetoczyła się na powierzchni 7 ha. Kolejne strajki wzrosła liczba Rosjan, którzy zginęli z 700 w pierwszym dniu agresji. Wstrząśnięty nieoczekiwanych strat, polecenia „Lugansk” frakcje Federacji Rosyjskiej wydał rozkaz, aby zburzyć wszystko na swojej drodze. Rosyjska artyleria i lotnictwo został całkowicie zburzony wsie Donbass Novosvitlivka i żwirowe z ich mieszkańcami. Armia rosyjska trafiła do Ługańsk i Ługańsku … wpadł na lotnisku … powtarzające się ataki na próżno. W tym czasie, jak „Donieck” Partia Federacji Rosyjskiej dzielnie strzał „zielonych” korytarzy, które dały Putin Ukraińców, aby wyjść Ilovaysk, i jego generałowie przymierzyć medali „Ługańsk” jest samo w sobie staje się celem ataków. Tydzień walki z Rosjanami przegrywają na wszystkich frontach osiągnęła półtora tysiąca osób. Następnie, aby zapisać obraz rosyjskich generałów armii zażądał carte blanche … Putina, w tym czasie kilka miesięcy szantażu świat wojny nuklearnej, więc skorzystaliśmy zabójstwo rosyjskiej zastraszania Zachodu (Wowa powiedział rosyjskich Ukraińców). 31 sierpnia 2014 roku wozy moździerze „Tulipan” 2C4 spowodowane na lotnisku w Ługańsku dwa trafienia i pocisków 3VB4 3VB11 z super głowic jądrowych z „farszu” KP2020. Szok moc była taka, że budynki, których podłogi zostały wzmocnione w przypadku katastrofy, zostały naruszone przez dach 5. piętrze do piwnicy. Wtedy Wowa przedstawił ultimatum z myślą o rozmontowaniu Ukraina. Ukraina otwarcie zwrócił się do NATO, mówiąc, że w przypadku odmowy, aby pomóc jej wrócić do rozwoju broni jądrowej Svoge. Nieoficjalnie, otrzymał gwarancje, ale limity nie dotykać KP2020. Ukraina ponownie radziecki wojskowy ośrodek badawczy w Dubnej i siedzibę produkcja KP2020, korzyści z tej technologii jest. Tutaj, w Równem regionie, zaczął ponownie wpis „bogów wojny jądrowej” 2S7 „Pion” – sowieckich samobieżnych haubic 203 mm, które były przeznaczone wyłącznie do zniszczenia krytycznych urządzeń i ofensywnych broni jądrowej w głębi taktycznej w odległości 47 km. W zwykłych muszli można z nich korzystać, ale zbyt drogie. Ich misja – aby zapewnić pożądany punkt lub bomby atomowej taktycznej broni jądrowej zniszczyć nośnik wroga. Specyfika „Piwonia” jest to, że zostały wycofane z eksploatacji w 1996 roku było pod memorandum Budapeszcie jako dowód fiaska broni jądrowej. I „Piwonie” powrót do służby.

    Lubię

  9. zenobiusz pisze:

    Lubię

  10. zenobiusz pisze:

    Lubię

  11. zenobiusz pisze:

    Lubię

  12. zenobiusz pisze:

    Lubię

Możliwość komentowania jest wyłączona.